چکیده مقاله
خودکارآمدی معلمان به عنوان یکی از سازه های اساسی روان شناسی تربیتی، نقش بنیادینی در کیفیت آموزش، شیوه های تدریس و نتایج یادگیری دانش آموزان دارد نظریه های مختلف نشان داده اند که باور معلمان به توانایی های خود در مدیریت کلاس، به کارگیری روش های تدریس خلاقانه و ایجاد محیط یادگیری پویا، به طور مستقیم بر انگیزش، تلاش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان اثرگذار است معلمانی که از سطح بالای خودکارآمدی برخوردارند، در مواجهه با چالش های آموزشی از انعطاف پذیری بیشتری برخوردار بوده و در نتیجه به بهبود تعامل معلم دانش آموز، افزایش اعتمادبه نفس یادگیرندگان و ارتقای عملکرد تحصیلی آنان کمک می کنند در مقابل، معلمانی که خودکارآمدی پایین دارند، معمولا با اضطراب شغلی بیشتر، کاهش اثربخشی در مدیریت کلاس و ضعف در استفاده از شیوه های نوین تدریس روبه رو هستند که این امر می تواند منجر به افت تحصیلی دانش آموزان شود مطالعات داخلی و خارجی حاکی از آن است که عوامل متعددی همچون حمایت سازمانی، توسعه حرفه ای، فرصت های یادگیری مستمر، تجربه های موفق در تدریس و بازخورد مثبت از سوی همکاران و دانش آموزان، در تقویت خودکارآمدی معلمان نقش مهمی ایفا می کند همچنین، ارتباط تنگاتنگی میان خودکارآمدی معلمان و ایجاد انگیزش درونی در دانش آموزان وجود دارد که موجب افزایش مشارکت فعال در کلاس، ارتقای یادگیری عمیق و دستیابی به موفقیت تحصیلی پایدار می شود در این مقاله مروری، با بررسی نظام مند یافته های پژوهشی، تلاش می شود تا ابعاد مختلف رابطه میان خودکارآمدی معلمان و موفقیت تحصیلی دانش آموزان تحلیل و تبیین گردد هدف نهایی، ارائه چارچوبی نظری و کاربردی برای سیاست گذاران آموزشی و معلمان است تا با بهره گیری از راهبردهای علمی و عملی، گام های موثری در جهت ارتقای کیفیت آموزش و افزایش اثربخشی نظام آموزشی برداشته شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هادرمنفرد، شیرزاد و دادآفرین، محمد علی و دانا دوست، زهرا،1403،رابطه میان خودکارآمدی معلمان و موفقیت تحصیلی دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه