چکیده مقاله
این مقاله با هدف تحلیل نقش آموزش یاری گرانه تربیت همیارانه و مربیان پرورشی در جلوگیری از کنش های پرخطر دانش آموزان در مدارس تهیه شده است کنش های پرخطر، شامل سوءمصرف مواد، پرخاشگری، زورگویی و کنش های جنسی آسیب زا، تهدیدات جدی برای تندرستی و آینده دانش آموزان و ایمنی محیط مدرسه به شمار می روند در مواجهه با پیچیدگی این کنش ها، راهکارهای صرفا دستوری کارایی لازم را نداشته و نیاز به مداخلات توسعه مدار و مشارکتی احساس می شود آموزش یاری گرانه به عنوان یک شیوه پیشگیری، با بهره گیری از نفوذ اجتماعی و پذیرش همسالان، فضایی مطمئن تر و قابل اعتماد برای آموزش و انتقال پیام های بهداشتی و اجتماعی فراهم می آورد یافته های مرور پژوهش ها نشان می دهند برنامه هایی که مربیان پرورشی به صورت سازمان یافته یاری گران را آموزش داده و مدیریت می کنند، به طور چشمگیری در کاهش شیوع کنش های پرخطر موثر بوده اند این کارایی از راه تقویت مهارت های اجتماعی، خودباوری، و تاب آوری در دانش آموزان به دست می آید مربیان پرورشی به عنوان ناظر، مشاور و آسان کننده اصلی این فرایند، نقشی اساسی در گزینش یاری گران شایسته، طراحی محتوای آموزشی همخوان با فرهنگ مدرسه و تضمین پایداری برنامه ایفا می کنند شواهد نشان دهنده آن است که آمیختگی تخصص مربیان با پویایی همسالان، یک الگوی پیشگیری فراگیر و کارآمد می آفریند که سرمایه گذاری بیشتر در آن برای ارتقای تندرستی اجتماعی و روانی دانش آموزان حیاتی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کوهستانی، پریسا و بلوچ، آسیه و احمدیان، فاطمه و میائی، مهرناز،1403،تربیت همیارانه و نقش مربیان تربیتی در پیشگیری از رفتارهای پرخطر دانش آموزان در مدارس،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه