چکیده مقاله
سیستم های پاداش به عنوان یکی از ابزارهای کلیدی در روانشناسی تربیتی، تاثیر بسزایی در ایجاد و تقویت انگیزه تحصیلی دارند این پژوهش به بررسی مکانیسم های تاثیرگذاری پاداش های درونی و بیرونی بر عملکرد تحصیلی می پردازد یافته ها نشان می دهد که سیستم های پاداش زمانی بیشترین اثربخشی را دارند که با نیازهای روانشناختی یادگیرندگان هماهنگ باشند در محیط های آموزشی، پاداش ها به دو شکل اصلی ظاهر می شوند: پاداش های ملموس مانند نمره، جوایز و پاداش های اجتماعی مانند تحسین کلامی تحقیقات نشان داده اند که پاداش های اجتماعی در بلندمدت تاثیر ماندگارتری بر انگیزه درونی ایجاد می کنند با این حال، ترکیب هوشمندانه هر دو نوع پاداش می تواند به نتایج بهینه منجر شود نظریه خودتعیینگری SDT تاکید می کند که سیستم های پاداش زمانی موثرترند که سه نیاز اساسی روانی شامل شایستگی، استقلال و ارتباط را ارضا کنند طراحی نظام پاداش بر این اساس می تواند به جای وابستگی به پاداش های بیرونی، به رشد انگیزه درونی بینجامد مطالعات میدانی نشان می دهند که اثربخشی سیستم های پاداش به عوامل مختلفی از جمله سن یادگیرندگان، زمینه فرهنگی و نوع تکلیف آموزشی بستگی دارد برای مثال، در دانش آموزان مقطع ابتدایی، پاداش های فوری و ملموس تاثیر بیشتری دارد، در حالی که در سطوح بالاتر تحصیلی، پاداش های تاخیری و انتزاعی مناسب ترند یکی از چالش های مهم در اجرای سیستم های پاداش، خطر ایجاد وابستگی به پاداش های بیرونی است راهکارهای پیشنهادی شامل تدریجی کردن حذف پاداش های بیرونی، افزایش تنوع پاداش ها و شخصی سازی نظام پاداش بر اساس ویژگی های فردی یادگیرندگان است در مجموع، به کارگیری نظام مند و هوشمندانه سیستم های پاداش می تواند به بهبود کیفیت یادگیری، افزایش مشارکت تحصیلی و تقویت خودتنظیمی یادگیرندگان منجر شود با این حال، موفقیت این سیستم ها مستلزم توجه به تفاوت های فردی و بستر فرهنگی اجتماعی هر محیط آموزشی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پاک، سولماز و رابری، فرحناز و فاتحی، هادی و صالحی، علی،1403،تحلیل و بررسی نقش سیستم های پاداش در انگیزه بخشی تحصیلی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه