چکیده مقاله
مدیریت زمان به عنوان یک مهارت کلیدی، نقش تعیین کننده ای در کاهش استرس پراکنده استرس مزمن و روزمره میان دانش آموزان دارد این مهارت با ایجاد نظم در برنامه ریزی، اولویت بندی وظایف و تخصیص بهینه منابع زمانی، از انباشت تکالیف و فشارهای تحصیلی می کاهد دانش آموزانی که از تکنیک های مدیریت زمان مانند برنامه ریزی هفتگی، تعیین اهداف کوتاه مدت و بلند مدت، و تقسیم وظایف به بخش های کوچک استفاده می کنند، احساس کنترل بیشتری بر مسئولیت های خود داشته و از سردرگمی و اضطراب ناشی از بی نظمی جلوگیری می شود همچنین، مدیریت زمان موثر، تعادل بین مطالعه، استراحت و فعالیت های فراغتی را بهبود می بخشد که این امر به کاهش فرسودگی ذهنی و افزایش بازدهی تحصیلی منجر می شود برای مثال، روش هایی مانند پومودورو تمرکز زمان بندی شده یا ماتریس آیزنهاور اولویت بندی بر اساس اهمیت و فوریت به دانش آموزان کمک می کنند تا از اتلاف وقت جلوگیری کنند و تمرکز خود را بر امور ضروری معطوف سازند علاوه بر این، کاهش تاخیر در انجام کارها تعلل ورزی که یکی از عوامل اصلی استرس است، از طریق مدیریت زمان هدفمند امکان پذیر می شود خودآگاهی نسبت به بازه های اوج انرژی و تنظیم برنامه متناسب با آن نیز از دیگر مزایای این مهارت است در نهایت، دانش آموزانی که مدیریت زمان را تمرین می کنند، نه تنها عملکرد تحصیلی بهتری دارند، بلکه از سلامت روانی مطلوب تری برخوردارند، چرا که احساس تسلط بر زمان، اضطراب ناشی از کمبود وقت را به حداقل می رساند آموزش این مهارت در مدارس و خانواده ها به عنوان یک راهکار پیشگیرانه می تواند استرس پراکنده را کاهش دهد و محیط یادگیری را به فضایی سازنده تر تبدیل کند در مجموع، مدیریت زمان تنها یک ابزار برنامه ریزی نیست، بلکه استراتژی موثری برای مقابله با چالش های روانی تحصیلی دانش آموزان محسوب می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کرباسی، نسرین و باباخانی، بیان و بهمنی، ثریا،1403،تحلیل و بررسی نقش مدیریت زمان در کنترل استرس در میان دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه