چکیده مقاله
تحولات گسترده در حوزه آموزش و پرورش در دهه های اخیر، ضرورت بازنگری و بازتعریف روش ها و ساختارهای یادگیری را بیش از پیش نمایان ساخته است نظام آموزشی سنتی که عمدتا بر انتقال یک سویه دانش، حفظ کردن مطالب و تمرکز بر معلم به عنوان تنها منبع اطلاعات متکی بوده است، با چالش های فراوانی در پاسخگویی به نیازهای پیچیده و متنوع نسل های جدید مواجه شده است این نظام با وجود برخی نقاط قوت مانند انضباط و ساختارمند بودن، قادر به پرورش مهارت های ضروری قرن بیست ویکم از جمله تفکر انتقادی، خلاقیت، توانمندی های ارتباطی و همکاری نیست در مقابل، رویکردهای نوین آموزشی با تاکید بر یادگیری فعال، مشارکتی و مبتنی بر فناوری، فرصت هایی بی نظیر برای توسعه مهارت های زندگی، یادگیری مادام العمر و رشد همه جانبه دانش آموزان فراهم آورده اند این رویکردها دانش آموز را در مرکز فرآیند یادگیری قرار می دهند و معلم را به عنوان تسهیل گر و راهنما معرفی می کنند که به جای انتقال صرف اطلاعات، زمینه ساز کشف دانش و تجربیات کاربردی می شود تحول نظام آموزشی با چالش های متعددی از جمله مقاومت فرهنگی، کمبود زیرساخت های فناورانه، ضعف آموزش های معلمان و نواقص سیاست گذاری مواجه است که مستلزم برنامه ریزی دقیق، آموزش مداوم و حمایت همه جانبه است تلفیق هوشمندانه عناصر مثبت آموزش سنتی با روش های نوین، بهره گیری از فناوری های آموزشی و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان می تواند مسیر تحول را تسهیل کند همچنین، توجه ویژه به مهارت های زندگی و توسعه ارزش های انسانی در کنار محتوای علمی، نظام آموزشی را به سمت تربیت نسلی خلاق، مسئول و توانمند سوق می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمدعلی پور، خدیجه،1403،تحلیل وضعیت یادگیری در مدارس سنتی و مقایسه آن با رویکردهای نوین آموزشی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه