از نمره تا خودشناسی، ارزشیابی توصیفی و انگیزش درونی در کلاس درس

چکیده مقاله

در سال های اولیه تحصیل، تجربه کودک از نظام آموزشی، سنگ بنای نگرش او نسبت به یادگیری برای تمام عمر خواهد بود این مقاله به بررسی عمیق چگونگی اثرگذاری سیستم ارزشیابی توصیفی بر متغیرهای روان شناختی کلیدی در دانش آموزان ابتدایی می پردازد تمرکز اصلی پژوهش بر این نکته است که چگونه بازخوردهای کیفی، مستمر و غیرقضاوت گر، جایگزین ترس از شکست که در ارزشیابی سنتی رایج است شده و فضایی امن برای آزمایشگری و یادگیری ایجاد می کنند یافته ها نشان می دهد که وقتی فرآیند ارزیابی بر اساس مشاهده دقیق نقاط قوت و زمینه های نیازمند بهبود باشد، دانش آموزان احساس تعلق بیشتری به فرآیند یادگیری پیدا می کنند این امر منجر به تقویت «خودپنداره تحصیلی مثبت» و افزایش «انگیزش درونی» می شود؛ به طوری که تلاش برای یادگیری نه برای کسب رضایت معلم یا نمره بالا، بلکه برای ارضای کنجکاوی ذاتی و حس کفایت شخصی صورت می گیرد همچنین، این مطالعه به نقش حیاتی تعامل سازنده بین معلم و والدین در تفسیر صحیح گزارش های توصیفی برای حفظ ثبات عاطفی کودک می پردازد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

طیبه نجفی

کارشناشی ارشد علوم قرآن و حدیث

شکوفه محمدی

نیروی شاغل در آموزش و پرورش

زهره پورحسینی دارابی

نیروی شاغل در آموزش و پرورش

فهیمه نجفی

کارشناسی ارشد ادبیات فارسی

نجمه نامجو باغینی

نیروی شاغل در آموزش و پرورش

مریم زارع

نیروی شاغل در آموزش و پرورش

اکرم مظفری مقدم

نیروی شاغل در آموزش و پرورش

مریم شهبا

نیروی شاغل در آموزش و پرورش

عزیزه حراجچی

نیروی شاغل در آموزش و پرورش

حمیده بهاالدینی

نیروی شاغل در آموزش و پرورش

پورحسینی دارابی، زهره و زارع، مریم و شهبا، مریم و بهاالدینی، حمیده،1405،از نمره تا خودشناسی، ارزشیابی توصیفی و انگیزش درونی در کلاس درس،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر