چکیده مقاله
فضای سبز شهری به عنوان یکی از مولفه های اساسی کیفیت زندگی در شهرها، در سال های اخیر با چالش جدی کم آبی و بحران منابع آب مواجه شده است تغییرات اقلیمی، افزایش جمعیت شهری و الگوهای مصرف ناپایدار، فشار فزاینده ای بر منابع آب شیرین وارد کرده و ضرورت اتخاذ الگوهای مدیریت پایدار را بیش از پیش آشکار ساخته است این مقاله به بررسی الگوی مدیریت پایدار فضای سبز شهری در شرایط کم آبی و بحران منابع آب می پردازد در این راستا، مبانی نظری مدیریت پایدار فضای سبز، راهبردهای تامین آب جایگزین شامل آب بازیافتی، آب خاکستری و آب باران، طراحی مبتنی بر بوم و انتخاب گونه های مقاوم به خشکی، کاربرد فناوری های نوین آبیاری هوشمند، سیاست ها و چارچوب های نهادی، و پیشینه پژوهش در این حوزه مورد بررسی قرار می گیرد یافته های پژوهش های متعدد نشان می دهد که استفاده از آب های بازیافتی و آب باران می تواند مصرف آب شرب را تا ۶۷ درصد کاهش دهد و طراحی مبتنی بر بوم با استفاده از گونه های مقاوم به خشکی، مصرف آب را تا بیش از ۵۰ درصد نسبت به فضای سبز سنتی کاهش می دهد با این حال، چالش هایی نظیر هزینه های زیرساختی، نگرانی های بهداشتی، و پذیرش عمومی نیازمند توجه جدی است در نهایت نتیجه گیری می شود که مدیریت پایدار فضای سبز شهری در شرایط کم آبی نیازمند رویکردی جامع و یکپارچه شامل تنوع بخشی به منابع آب، طراحی مبتنی بر بوم، آبیاری هوشمند، و مشارکت ذی نفعان می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یاسوند، محمد،1405،الگوی مدیریت پایدار فضای سبز شهری در شرایط کم آبی و بحران منابع آب،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر