چکیده مقاله
این پژوهش با هدف بررسی اهمیت و تاثیر ارزشیابی توصیفی بر فرآیند یادگیری و خودتنظیمی دانش آموزان مقطع ابتدایی انجام شده است با توجه به چالش های موجود در سیستم های نمره محور سنتی، این مطالعه به دنبال شناسایی نقش بازخوردهای کیفی در ارتقای کیفیت آموزش و کاهش اضطراب تحصیلی بود روش تحقیق از نوع شبه آزمایشی با رویکرد ترکیبی Mixed Methods است که در آن ۱۲۰ دانش آموز و ۱۰ معلم به صورت نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند ابزارهای گردآوری داده ها شامل آزمون های پیش آزمون و پس آزمون، پرسشنامه نگرش، پروتکل های مشاهده و مصاحبه های نیمه ساختاریافته بود تحلیل داده های کمی با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های پارامتریک مانند ANCOVA و تحلیل داده های کیفی با نرم افزار NVivo انجام گرفت یافته های پژوهش نشان داد که استفاده از ارزشیابی توصیفی به طور معناداری باعث بهبود پیشرفت تحصیلی، افزایش انگیزه درونی و ارتقای توانایی خودتنظیمی در دانش آموزان می شود همچنین، نتایج کیفی حاکی از بهبود تعامل معلم دانش آموز و افزایش آگاهی والدین از روند واقعی یادگیری فرزندانشان بود این پژوهش تاکید می کند که گذار از ارزشیابی قضاوتی به سمت ارزشیابی تکوینی می تواند زیربنای تحول در نظام آموزش و پرورش مقطع ابتدایی باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وکتیان ماسوله، فرزانه،1405،اهمیت ارزشیابی توصیفی دردوره ابتدایی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر