چکیده مقاله
اقدام به خودکشی قبلی به عنوان یکی از قویترین پیش بینهای خودکشی کامل در میان نوجوانان و جوانان شناخته می شود شواهد پژوهشی نشان می دهد که حدود یک سوم افرادی که بر اثر خودکشی جان خود را از دست می دهند، پیشتر حداقل یک بار اقدام به خودکشی داشته اند در ادبیات روان شناختی مفهوم تروما یا آسیب روانی برای توصیف رویدادهای استرس زای شدید و همچنین واکنش های روانی فراتر از تجربه های معمول نسبت به این رویدادها به کار می رود تجربه تروما در دوران کودکی می تواند پیامدهای پایدار روان شناختی ایجاد کند که در سال های بعدی، زندگی بر وضعیت سلامت روان و کارکردهای فردی اثرگذار است هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه اضطراب اجتماعی، افسردگی و افکار خودکشی در افراد دارای تجربه تروما در دوران کودکی و افراد فاقد این تجربه و تبیین پیامدهای آن در چارچوب مدیریت سلامت روان است نتایج پژوهش نشان داد بین اضطراب اجتماعی و افکار خودکشی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد اضطراب به عنوان یک حالت هیجانی ناخوشایند که با نشانه هایی مانند نگرانی، تنش، تشویش و ترس همراه است می تواند موجب افزایش فشارهای روانی و شکل گیری نگرش های منفی در فرد شود تداوم این وضعیت روانی ممکن است به افزایش افکار منفی، کاهش رضایت از زندگی و تضعیف انگیزش فردی منجر شود که در نهایت احتمال شکل گیری افکار خودکشی را افزایش می دهد بر این اساس شناخت و تحلیل عوامل روان شناختی موثر بر سلامت روان، افراد به ویژه در میان افرادی که تجربه تروما در دوران کودکی داشته اند می تواند در طراحی و اجرای برنامه های مدیریت سلامت روان در محیط های اجتماعی و سازمانی نقش مهمی ایفا کند پژوهش حاضر به بررسی رابطه اضطراب اجتماعی، افسردگی و افکار خودکشی در افراد با و بدون تجربه تروما کودکی در میان دانشجویان دانشگاه تهران در سال ۱۴۰۲ می پردازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ردیان، آتنا،1405،تحلیل رابطه اضطراب اجتماعی، افسردگی و افکار خودکشی در افراد با و بدون تجربه تروما کودکی و پیامدهای آن برای مدیریت سلامت روان در سازمانها،دوازدهمین همایش بین المللی پژوهش های شاخص در مدیریت، حسابداری، بانکداری و اقتصاد،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین همایش بین المللی پژوهش های شاخص در مدیریت، حسابداری، بانکداری و اقتصاد20 اردیبهشت 1405 · مشهد