چکیده مقاله
یادگیری فعال رویکردی آموزشی است که در آن دانش آموزان به جای پذیرش منفعلانه اطلاعات، در فرایند یادگیری مشارکت جدی دارند و معلم نقش تسهیل گر این فرایند را بر عهده می گیرد. این روش بر پایه نظریه های شناختی و ساختارگرایی بنا شده و بر پرورش مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله و خودراهبری تاکید دارد. در کلاس درس، راهکارهای متنوعی مانند بحث گروهی، مطالعه موردی، ایفای نقش و پروژه های عملی به کار گرفته می شود تا دانش آموزان را به کنشگری وادارد. معلم موثر با طراحی سوال های چالش برانگیز، ایجاد فضای امن برای خطا کردن و ارائه بازخورد به موقع، زمینه را برای کشف معنا توسط خود دانش آموزان فراهم می کند. پژوهش های مروری نشان می دهد که این رویکرد در مقایسه با روش های سنتی، به درگیری عمیق تر ذهنی و ماندگاری بیشتر مطالب در حافظه بلندمدت می انجامد. با این حال، اجرای موفقیت آمیز آن مستلزم آگاهی معلم از اصول روان شناسی یادگیری و توانایی مدیریت پویایی کلاس است. همچنین، تنوع در سبک های یادگیری دانش آموزان ایجاب می کند که معلم از مجموعه ای از فنون به صورت تلفیقی استفاده نماید. در مجموع، یادگیری فعال نه یک نسخه ثابت، بلکه یک چارچوب انعطاف پذیر است که با بافت کلاس و ویژگی های دانش آموزان سازگار می شود و نیازمند تعامل دو سویه میان معلم و فراگیران است. این مقاله با مرور منابع معتبر، به بررسی مبانی نظری، نقش معلم، چالش ها و راهکارهای عملی برای پیاده سازی این رویکرد در کلاس درس می پردازد.
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمدی، فریبا و حاجی سلطانی، راضیه و سالاری، کبری،1404،یادگیری فعال در کلاس درس وراهنمای موثر برای دانش آموزان توسط معلم،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه