چکیده مقاله
ظهور و گسترش هوش مصنوعی، برنامه ریزی درسی مدارس را با دگرگونی های بنیادینی مواجه ساخته است؛ به گونه ای که الگوهای سنتی طراحی، اجرا، ارزشیابی و بازنگری برنامه های درسی دیگر نمی توانند به تنهایی پاسخگوی نیازهای یادگیرندگان در محیط های آموزشی هوشمند و داده محور باشند هدف مقاله حاضر، بررسی و تحلیل نقش هوش مصنوعی در آینده برنامه ریزی درسی مدارس با تاکید بر ظرفیت های آن در شخصی سازی یادگیری، تحلیل داده های آموزشی، بهینه سازی زمان بندی، طراحی محتوای آموزشی، پیش بینی نیازهای یادگیرندگان و تحول نقش معلم و برنامه ریز درسی است این مقاله با رویکرد مروری توصیفی و بر اساس تحلیل و تلفیق منابع علمی ارائه شده تدوین شده است یافته های مطالعات نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند برنامه ریزی درسی را از فرایندی عمدتا ایستا و مبتنی بر الگوهای یکسان به فرایندی پویا، تطبیقی، داده محور و یادگیرنده محور تبدیل کند همچنین، استفاده از هوش مصنوعی در برنامه ریزی درسی، امکان شناسایی تفاوت های فردی، پیش بینی مشکلات یادگیری و اصلاح مستمر محتوای آموزشی را افزایش می دهد بااین حال، وابستگی افراطی به فناوری، مسائل اخلاقی و حریم خصوصی، سوگیری الگوریتمی، شکاف دیجیتال، کاهش نقش قضاوت حرفه ای معلم و فقدان چارچوب های بومی از مهم ترین چالش های این تحول محسوب می شوند در مجموع، آینده برنامه ریزی درسی مدارس نه در جایگزینی برنامه ریز و معلم با هوش مصنوعی، بلکه در شکل گیری الگوی «هم افزایی انسان و هوش مصنوعی» نهفته است؛ الگویی که در آن فناوری به عنوان ابزار تصمیم یار در خدمت اهداف تربیتی، عدالت آموزشی و رشد همه جانبه دانش آموزان قرار می گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پولادیان، سمانه،1404،هوش مصنوعی و آینده برنامه ریزی درسی مدارس،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه