چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر بررسی نقش روش تدریس مشارکتی در پیش بینی ارتقای سطح سواد سلامت در دانش آموزان متوسطه اول شهر دهدشت بوده است جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر دهدشت می باشد، که در سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۴ مشغول به تحصیل هستند نمونه آماری با استفاده از روش در دسترس و با استفاده از جدول کرجسی مورگان ۳۶۷ نفر انتخاب گردید برای جمع آوری داده ها پرسشنامه سواد سلامت منتظری و همکاران ۱۳۹۳ و پرسشنامه روش تدریس مشارکتی استیفان چو و باولی ۲۰۰۷ استفاده شده است داده ها به دو روش توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند در بررسی توصیفی داده ها از فراوانی، درصد ، میانگین استفاده شده است برای بررسی سوالات پژوهش از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم افزار آماری ۲۶SPSS استفاده شده است نتایج همبستگی پیرسون نشان داد رابطه روش تدریس مشارکتی و مولفه های آن با سطح سواد سلامت دانش آموزان مثبت و معنادار است همچنین نتایج اجرای رگرسیون نشان داد که مولفه های روش تدریس مشارکتی به صورت همزمان توان تبیین و پیش بینی سواد سلامت دانش آموزان را دارند و از میان مولفه های تولید روش تدریس مشارکتی بعد پویایی گروهی سهم بیشتری در پیش بینی سواد سلامت دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر دهدشت دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پرهیزگار، عنایت الله،1404،بررسی نقش روش تدریس مشارکتی در پیش بینی ارتقای سطح سواد سلامت در دانش آموزان متوسطه اول شهر دهدشت،بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی28 بهمن 1404 · شیروان