بررسی نقش سازمان های منطقه ای (مانند اتحادیه شهرهای جهان) در توانمندسازی شهرداری ها

چکیده مقاله

در دهه های اخیر، تحولات ناشی از جهانی شدن، گسترش حکمرانی چندسطحی، پیچیده تر شدن مسائل شهری و افزایش انتظارات شهروندان از نهادهای محلی، شهرداری ها را با مجموعه ای از چالش های ساختاری، نهادی و مدیریتی مواجه کرده است در چنین شرایطی، توانمندسازی شهرداری ها به عنوان یکی از پیش نیازهای اصلی تحقق حکمرانی کارآمد، توسعه پایدار شهری و ارتقای کیفیت خدمات عمومی مطرح شده است سازمان های منطقه ای و شبکه های شهری بین المللی، از جمله اتحادیه شهرهای جهان، در این میان به عنوان بازیگرانی فراملی و میان سطحی، ظرفیت آن را دارند که از طریق ایجاد بسترهای تعامل، انتقال تجربه، توسعه همکاری های حرفه ای و تسهیل یادگیری سازمانی، نقش مهمی در ارتقای توانمندی شهرداری ها ایفا کنند هدف این مقاله، بررسی نقش سازمان های منطقه ای در توانمندسازی شهرداری ها و تبیین سازوکارهایی است که از طریق آن ها این سازمان ها می توانند به تقویت ظرفیت های دانشی، نهادی، ارتباطی و راهبردی مدیریت شهری کمک کنند این پژوهش با رویکردی کیفی و به روش توصیفی تحلیلی انجام شده است و داده ها از طریق مطالعه منابع کتابخانه ای، مقالات علمی، اسناد رسمی، گزارش های تحلیلی و متون مرتبط با حکمرانی محلی و سازمان های شهری بین المللی گردآوری شده اند در فرایند تحلیل، مفاهیم کلیدی همچون حکمرانی چندسطحی، شبکه سازی شهری، تبادل دانش، ظرفیت سازی نهادی و همکاری بین شهری مورد بررسی قرار گرفته اند تا چارچوبی نظری برای فهم نقش سازمان های منطقه ای در توانمندسازی شهرداری ها ارائه شود یافته های پژوهش نشان می دهد که سازمان های منطقه ای از چند مسیر اصلی بر توانمندسازی شهرداری ها اثر می گذارند: نخست، از طریق تسهیل تبادل دانش و تجربه میان شهرها و در نتیجه کاهش شکاف های دانشی و مدیریتی؛ دوم، از طریق ایجاد شبکه های همکاری که امکان هم افزایی میان شهرداری ها را فراهم می کند؛ سوم، از طریق انتقال استانداردهای مدیریتی و ارتقای کیفیت تصمیم گیری محلی؛ چهارم، از طریق تقویت دیپلماسی شهری و افزایش قدرت کنش جمعی شهرداری ها در سطح فراملی؛ و پنجم، از طریق ارتقای تاب آوری نهادی و کمک به انطباق شهرداری ها با شرایط متغیر محیطی، بحران ها و الزامات توسعه پایدار بر اساس نتایج، سازمان های منطقه ای صرفا نهادهای نمادین یا تشریفاتی نیستند، بلکه می توانند به عنوان ابزارهای موثر برای نوسازی مدیریت شهری، افزایش مشروعیت، بهبود کارآمدی، ارتقای پاسخگویی و تقویت ظرفیت سیاست گذاری شهرداری ها عمل کنند این پژوهش نتیجه می گیرد که بهره گیری هوشمندانه و نظام مند از ظرفیت سازمان های منطقه ای می تواند زمینه ساز شکل گیری شهرداری هایی توانمندتر، یادگیرنده تر و مشارکت پذیرتر باشد و در نهایت به ارتقای حکمرانی محلی و توسعه پایدار شهری منجر شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

عنایت الله پرهیزگار

لیسانس علوم تربیتی دانشگاه ارومیه- ایران.

اسماعیل راز

رشته علوم سیاسی ، شهرداری نسیم شهر

�از، اسماعیل،1404،بررسی نقش سازمان های منطقه ای (مانند اتحادیه شهرهای جهان) در توانمندسازی شهرداری ها،بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی28 بهمن 1404 · شیروان