چکیده مقاله
این پژوهش با هدف بررسی کیفی نگرش کارکنان واحد آتش نشانی و خدمات ایمنی شهرداری شیراز نسبت به فرسودگی شغلی ناشی از مواجهه با حوادث بحرانی انجام شده است این پژوهش کیفی با رویکرد پدیدارشناسی تفسیری و با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق با آتش نشانان شیراز به تحلیل مضمون سازی تجارب زیسته آن ها با پیروی از مراحل شش گانه براون و کلارک ۲۰۲۱ پرداخت جامعه آماری شامل آتش نشانان فعال سازمان آتش نشانی شیراز ۱۲ ایستگاه بود که نمونه گیری به صورت هدفمند و با در نظر گرفتن تنوع تجربی سن، سابقه و نوع ماموریت برای پوشش طیف کامل تجربه ها انجام شد این پژوهش به بررسی مضامین معنایی و سازوکارهای پنهان فرسودگی شغلی در میان آتش نشانان شیراز، در مواجهه با تروماها و حوادث بحرانی پرداخت تحلیل داده ها منجر به شناسایی پنج مضمون اصلی شد که تصویر روشنی از تجربه زیسته این افراد و دلایل ریشه ای فرسودگی آن ها ارائه می دهد: ۱ انباشت بار تروما و فقدان تخلیه عاطفی؛ ۲ فرهنگ سازمانی سرکوب گر و “تعهد اجباری”؛ ۳ تاثیر ناکارآمدی های سیستمی و “بیگانگی از فرآیند”؛ ۴ تحول معنایی شغل: از ایثار به ضرورت بقا؛ ۵ شبکه های حمایتی هم سنگران به عنوان تنها پناهگاه
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ضایی، عقیل،1404،بررسی کیفی نگرش کارکنان واحد آتش نشانی و خدمات ایمنی شهرداری شیراز نسبت به فرسودگی شغلی ناشی از مواجهه با حوادث بحرانی،بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی28 بهمن 1404 · شیروان