چکیده مقاله
این پژوهش با هدف بررسی اثرات بلندمدت مداخلات مبتنی بر اصول روان شناسی تربیتی بر پیشرفت تحصیلی و سازگاری یادگیری دانش آموزان شهرستان خاش در یک دوره سه ساله ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۳ انجام شد با توجه به اهمیت حیاتی انگیزش درونی و راهبردهای خودتنظیمی در بهبود عملکرد تحصیلی، این مطالعه با رویکردی ترکیبی و طولی طراحی گردید جامعه آماری شامل ۳۰۰ دانش آموز متوسطه اول و دوم شهرستان خاش بود که با استفاده از نمونه گیری طبقه ای تصادفی انتخاب شدند ابزارهای سنجش شامل مقیاس راهبردهای یادگیری و انگیزش MSLQ و آزمون های پیشرفت تحصیلی استاندارد شده در هر سه سال جمع آوری گردید تحلیل داده ها با استفاده از مدل های رگرسیون خطی چندسطحی HLM انجام پذیرفت تا تغییرات فردی و گروهی در طول زمان مورد ارزیابی قرار گیرد یافته های کلیدی نشان داد که افزایش معنادار در مولفه های انگیزش درونی، باورهای خودکارآمدی بر اساس نظریه بندورا و استفاده از راهبردهای فراشناختی، با افزایش پایدار در نمرات پایانی دانش آموزان در طول دوره سه ساله همبستگی مثبت و قوی دارد به ویژه، مداخله های هدفمند بر نظریه خودتعیین گری خودمختاری، شایستگی و ارتباط پذیری بیشترین تاثیر را بر حفظ انگیزه در محیط آموزشی خاش داشته است نتیجه گیری حاکی از آن است که تلفیق مستمر اصول روان شناسی تربیتی، به ویژه در مناطق با چالش های محیطی خاص، برای دستیابی به یادگیری پایدار ضروری است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قلندرزهی ریگی، کرامت و پاستدار، حسنیه،1404،تاثیر روان شناسی تربیتی بر آموزش، تربیت و یادگیری در بین دانش آموزان شهرستان خاش،بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی28 بهمن 1404 · شیروان