چکیده مقاله
تحولات فناورانه دهه های اخیر، به ویژه گسترش اینترنت، تلفن های هوشمند و شبکه های اجتماعی، موجب شکل گیری سبکی نوین از زیست اجتماعی با عنوان «سبک زندگی دیجیتال» شده است که به طور گسترده ابعاد مختلف زندگی جوانان شهری را تحت تاثیر قرار داده است این سبک زندگی با تغییر در الگوهای ارتباطی، نحوه تعاملات اجتماعی و شیوه شکل گیری و تداوم روابط بین فردی همراه بوده و پیامدهای متنوعی را برای کیفیت روابط انسانی به دنبال داشته است پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک زندگی دیجیتال بر کیفیت روابط بین فردی جوانان شهری، با رویکرد کیفی و روش کتابخانه ای انجام شده است در این مطالعه، با بررسی و تحلیل منابع نظری، مقالات علمی، کتب تخصصی و پژوهش های پیشین، ابعاد مثبت و منفی این پدیده مورد واکاوی قرار گرفت یافته ها نشان می دهد که فناوری های دیجیتال از یک سو با تسهیل ارتباطات، گسترش شبکه های اجتماعی، افزایش دسترسی به اطلاعات و حفظ روابط در فواصل جغرافیایی، به تقویت پیوندهای اجتماعی کمک کرده اند؛ اما از سوی دیگر، استفاده افراطی و وابستگی بیش از حد به فضای مجازی، منجر به کاهش تعاملات چهره به چهره، سطحی شدن روابط، افت مهارت های ارتباطی، افزایش احساس تنهایی، انزوای اجتماعی و کاهش کیفیت همدلی و صمیمیت شده است نتایج همچنین بیانگر آن است که کیفیت روابط بین فردی نه صرفا به میزان استفاده از فناوری، بلکه به نوع، هدف و شیوه بهره گیری از آن وابسته است بر این اساس، ارتقای سواد رسانه ای، مدیریت زمان استفاده از ابزارهای دیجیتال و ترویج تعاملات حضوری می تواند به برقراری تعادل میان زندگی مجازی و واقعی و بهبود کیفیت روابط اجتماعی جوانان کمک کند این پژوهش می تواند مبنایی نظری برای سیاست گذاری های فرهنگی و آموزشی در حوزه سبک زندگی دیجیتال فراهم آورد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قربانپور سیبنی، نازنین و صالح نیا، زهرا و محمدی زارگز، فاطمه و کبودتبار فیروزجاه، زینب،1404،تاثیر سبک زندگی دیجیتال بر کیفیت روابط بین فردی جوانان شهری،بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی28 بهمن 1404 · شیروان