چکیده مقاله
پرخاشگری و کمبود همدلی از جمله چالش های عمده در نظام های آموزشی هستند که می توانند پیامدهای منفی بلندمدتی برای دانش آموزان و جامعه داشته باشند یادگیری اجتماعی هیجانی SEL به عنوان یک رویکرد علمی تربیتی، بر توسعه مهارت های خودآگاهی، خودمدیریتی، آگاهی اجتماعی و تصمیم گیری مسئولانه تاکید دارد این مقاله با هدف مرور نظام مند ادبیات و شواهد تجربی پیرامون تاثیر SEL بر کاهش پرخاشگری و افزایش همدلی در میان دانش آموزان تدوین شده است نتایج نشان می دهد که برنامه های SEL به طور معناداری پرخاشگری فیزیکی و کلامی را کاهش داده و همدلی شناختی و عاطفی را افزایش می دهند مکانیسم های اصلی این تاثیر شامل بهبود تنظیم هیجانی، تقویت حل مسئله اجتماعی، کاهش سوگیری های شناختی خصمانه و افزایش خودکارآمدی است شواهد فراتحلیلی حاکی از کاهش ۹ تا ۳۰ درصدی رفتارهای پرخاشگرانه و افزایش ۲۳ تا ۳۵ درصدی مهارت های همدلانه در گروه های آزمایش نسبت به کنترل است یادگیری اجتماعی هیجانی یک راهبرد موثر و مبتنی بر شواهد برای کاهش پرخاشگری و افزایش همدلی در مدارس است اجرای منسجم و پایدار این برنامه ها با حمایت معلمان، والدین و سیاست گذاران می تواند به بهبود سلامت روانی و اجتماعی دانش آموزان در بلندمدت منجر شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
چنگیزی محمدی، آیدا،1404،تاثیر یادگیری اجتماعی-هیجانی بر کاهش پرخاشگری و افزایش همدلی در میان دانش آموزان،بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی28 بهمن 1404 · شیروان