چکیده مقاله
این پژوهش با هدف ارائه چارچوب نوآوری پایدار در مدیریت شهری مبتنی بر شاخص های ESG در شهر شیراز انجام شد با توجه به افزایش پیچیدگی های زیست محیطی، اجتماعی و حکمرانی در مدیریت شهری، ضرورت تلفیق رویکرد نوآوری با اصول توسعه پایدار بیش از پیش احساس می شود پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، آمیخته کیفی–کمی است در مرحله نخست، با مرور نظام مند ادبیات و بهره گیری از نظر خبرگان، ابعاد و مولفه های نوآوری پایدار مبتنی بر چارچوب زیست محیطی، اجتماعی و حکمرانی شناسایی و مدل مفهومی پژوهش طراحی شد در مرحله دوم، داده های مورد نیاز از طریق پرسشنامه محقق ساخته و با مشارکت ۱۲۴ نفر از مدیران و کارشناسان حوزه مدیریت شهری شیراز گردآوری شد تحلیل داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری و رویکرد حداقل مربعات جزئی PLS SEM انجام گرفت نتایج آزمون فرضیه ها نشان داد که هر سه بعد زیست محیطی، اجتماعی و حکمرانی تاثیر مثبت و معناداری بر نوآوری پایدار شهری دارند در میان این ابعاد، بعد اجتماعی بیشترین تاثیر را بر نوآوری پایدار شهری نشان داد که بیانگر اهمیت مشارکت شهروندی، عدالت فضایی و کیفیت زندگی در تقویت ظرفیت نوآوری شهری است یافته ها بر ماهیت سیستمی نوآوری پایدار در مدیریت شهری تاکید داشته و نشان می دهد تحقق نوآوری مستلزم تقویت هم زمان سازوکارهای زیست محیطی، اجتماعی و حکمرانی است چارچوب پیشنهادی می تواند به عنوان ابزاری راهبردی برای سیاست گذاری و ارزیابی پروژه های نوآورانه شهری مورد استفاده قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ربتی، نهال،1404،تحول دیجیتال و نوآوری در حکمرانی شهری،بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی28 بهمن 1404 · شیروان