چکیده مقاله
بحران انسانی در نوار غزه به عنوان یکی از آشکارترین مصادیق نقض گسترده و نظام مند حقوق بشر در جهان معاصر، طی سال های اخیر با شدت فزاینده ای همراه بوده و در عین حال با سکوت، انفعال و ناکارآمدی مجامع بین المللی مواجه شده است محاصره طولانی مدت غزه، حملات مکرر نظامی علیه غیرنظامیان، تخریب زیرساخت های حیاتی نظیر بیمارستان ها، مدارس و تاسیسات آب و برق، و محدودیت شدید دسترسی به غذا، دارو و خدمات درمانی، شرایطی را رقم زده که با اصول بنیادین اعلامیه جهانی حقوق بشر و کنوانسیون های ژنو در تعارض آشکار است این مقاله با رویکردی تحلیلی توصیفی، به بررسی مصادیق اصلی نقض حقوق بشر در غزه و واکاوی دلایل سکوت یا ناتوانی نهادهای بین المللی از جمله شورای امنیت سازمان ملل، دیوان کیفری بین المللی و شورای حقوق بشر می پردازد یافته های پژوهش نشان می دهد که نفوذ سیاسی قدرت های بزرگ، به ویژه استفاده مکرر از حق وتو توسط برخی اعضای دائم شورای امنیت، ساختار معیوب نظام تصمیم گیری بین المللی، فشارهای سیاسی بر نهادهای قضایی جهانی و فقدان اراده سیاسی واقعی در جامعه جهانی، از مهم ترین عوامل تداوم این وضعیت هستند در ادامه، مقاله با تبیین دیدگاه اسلامی و مواضع جمهوری اسلامی ایران در قبال مسئله فلسطین و غزه، بر اصل حمایت از مظلوم، مقابله با ظلم و مسئولیت اخلاقی و حقوقی دولت ها و نهادهای بین المللی تاکید می کند از منظر اسلامی، سکوت در برابر ظلم به منزله مشارکت در آن تلقی شده و بر لزوم همبستگی امت اسلامی و تلاش برای احقاق حقوق ملت فلسطین تاکید می شود در پایان، پژوهش با ارائه راهکارهایی نظیر تقویت نقش کشورهای اسلامی، پیگیری حقوقی جنایات جنگی، افزایش فشار افکار عمومی جهانی و بازنگری در ساختار نهادهای بین المللی، بر ضرورت گذار از انفعال به اقدام موثر برای حمایت از حقوق بشر در غزه تاکید می نماید
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اتمی کیا، ابوالفضل،1404،حقوق بشر، غزه و سکوت مجامع بین المللی،بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی28 بهمن 1404 · شیروان