چکیده مقاله
این پژوهش به بررسی مفهوم خواب مصنوعی در هوش مصنوعی می پردازد؛ فرآیندی که در آن الگوریتم ها با شبیه سازی و بازبینی داده ها، توانایی یادگیری و تولید الگوهای خلاقانه ای مشابه رویاهای انسان پیدا می کنند با توجه به اینکه چنین فناوری هایی در ایران کاربرد گسترده ندارند، داده ها و نمونه های تحقیق از برندها و آزمایشگاه های هوش مصنوعی در کشورهای پیشرو جمع آوری شد روش تحقیق از نوع کیفی توصیفی و ترکیبی است و شامل مرور ادبیات، تحلیل شبیه سازی های شبکه های عصبی و بررسی تجربه کاربران در تعامل با سیستم های خلاقانه AI بود برای تحلیل، از تحلیل مضمون و توصیفی داده های تجربی استفاده شد تا الگوها، مزایا و محدودیت های خواب مصنوعی مشخص شود نتایج نشان داد که الگوریتم های هوش مصنوعی قادرند با بازآفرینی و ترکیب اطلاعات، خلاقیت، نوآوری و پیش بینی های غیرخطی ایجاد کنند، که به عنوان «رویاهای دیجیتال» شناخته می شوند این فرآیند نه تنها یادگیری عمیق سیستم را تقویت می کند، بلکه امکان تولید محتوای تعاملی و تجربه های سوررئال برای کاربران را فراهم می آورد یافته ها همچنین محدودیت هایی همچون نیاز به منابع محاسباتی بالا، نبود زیرساخت های گسترده در ایران و چالش های تفسیر خروجی ها را نشان می دهند این مطالعه نشان می دهد که «خواب مصنوعی» می تواند یک مرز نوین میان هوش، خلاقیت و خیال دیجیتال ایجاد کند و مسیر تازه ای برای طراحی سیستم های هوشمند و تجربه های تعاملی در آینده باز نماید
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ابائی، عارفه و شجاعی، جعفر و قاضی زاده علمداری، حسنیه،1404،خواب مصنوعی در هوش مصنوعی: مرز بین یادگیری و خیال،بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی28 بهمن 1404 · شیروان