چکیده مقاله
در نظام های حقوقی مختلف، اصول و مبانی نظری نقش بنیادین در تکوین و تکامل قواعد حقوقی دارند در ایران، نظام حقوقی کشور به طور عمیقی متاثر از آموزه های فقهی و اسلامی است این تاثیر به ویژه در دادرسی مدنی، که یکی از ارکان اساسی اجرای عدالت است، به صورت برجسته ای مشاهده می شود دادرسی مدنی به عنوان فرآیندی برای حل و فصل اختلافات میان افراد، مستلزم قواعدی شفاف و منطبق با عدالت است که در بسیاری از موارد، مبانی فقهی به عنوان منشا الهام بخش این قواعد عمل می کنند مبانی فقهی، که بر اصولی همچون عدالت، انصاف، و عدم اضرار به دیگری استوار است، در تمامی مراحل دادرسی مدنی از تشکیل دعوی تا صدور و اجرای حکم نقش آفرینی می کنند این اصول نه تنها در قوانین مدون مانند قانون آیین دادرسی مدنی و قانون مدنی منعکس شده اند، بلکه در رویه های قضایی نیز مورد استناد قضات و وکلا قرار می گیرند بااین حال، تاثیر مبانی فقهی در دادرسی مدنی ایران همواره با چالش هایی همراه بوده است از جمله این چالش ها می توان به اختلاف نظر در تفسیر اصول فقهی، تداخل میان مبانی سنتی و مقتضیات مدرن، و محدودیت های قانونی اشاره کرد این مقاله در تلاش است تا ضمن بررسی کارکرد مبانی فقهی در دادرسی مدنی، نقاط قوت و ضعف آن را شناسایی کرده و راهکارهایی برای بهبود تعامل میان این دو حوزه ارائه دهد روش تحقیق این مقاله، تحلیلی توصیفی است و از منابع کتابخانه ای و پرونده های قضایی به عنوان ابزار جمع آوری داده ها استفاده شده است این تحقیق در تلاش است تا با ارائه یک تحلیل جامع و دقیق، نقش اصول فقهی در تضمین عدالت در دادرسی های مدنی را تبیین کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ستمی، هستی و والی نژاد، امین و توحیدلو، سمیه،1404،مبانی فقهی در دادرسی مدنی،بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی28 بهمن 1404 · شیروان