چکیده مقاله
تحولات شتابان هزاره سوم، نظام های آموزشی را با ضرورت بازاندیشی در رویکردهای یاددهی–یادگیری و شیوه های حمایت از گروه های متنوع یادگیرندگان، به ویژه کودکان با نیازهای ویژه، مواجه ساخته است در این میان، مشارکت موثر میان مدرسه و خانواده به عنوان یکی از مولفه های کلیدی ارتقای کیفیت آموزشی و تحقق تحول تربیتی مورد توجه پژوهشگران و سیاست گذاران آموزشی قرار گرفته است پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش مشارکت مدرسه–خانواده در تحقق تحول آموزشی کودکان با نیازهای ویژه انجام شده است روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و مروری بر منابع علمی داخلی و بین المللی است یافته ها نشان می دهد که مشارکت فعال خانواده در برنامه ریزی آموزشی، پیگیری فرایند یادگیری، تعامل مستمر با معلمان متخصص و حضور در برنامه های توانمندسازی، تاثیر معناداری بر بهبود عملکرد تحصیلی، افزایش انگیزش یادگیری، رشد مهارت های اجتماعی و ارتقای سازگاری هیجانی کودکان با نیازهای ویژه دارد همچنین نتایج بیانگر آن است که تحقق مشارکت اثربخش مستلزم فراهم سازی زیرساخت های فرهنگی، آموزشی و مدیریتی در مدارس، ارتقای آگاهی والدین، بهره گیری از فناوری های نوین ارتباطی و حمایت سیاستی نظام آموزشی است بر این اساس، مشارکت مدرسه–خانواده نه تنها یک راهبرد حمایتی، بلکه عاملی تحول آفرین در آموزش ویژه محسوب می شود که می تواند زمینه تحقق عدالت آموزشی و یادگیری فراگیر را فراهم سازد در پایان، پیشنهادهایی کاربردی برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و پژوهش های آینده ارائه شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
ناعمی، محمد و نوری، محمدصادق و امانی، امیرعلی و زارعی، محمد،1404،مشارکت مدرسه-خانواده در تحقق تحول آموزشی کودکان با نیازهای ویژه،بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی28 بهمن 1404 · شیروان