چکیده مقاله
توسعه گردشگری پایدار به عنوان یکی از راهبردهای اصلی رشد منطقه ای، نیازمند بهره گیری از الگوهای معماری سازگار با محیط، فرهنگ و هویت بومی است استان گیلان با برخورداری از تنوع اقلیمی، غنای فرهنگی و ظرفیت های طبیعی گسترده، بستر مناسبی برای تلفیق معماری پایدار و گردشگری تجربه محور فراهم می کند در این میان، ابرخشت به عنوان یکی از رویکردهای نوین در معماری خاکی، به دلیل مصرف کم انرژی، سازگاری اقلیمی، استفاده از مصالح بوم آورد و خلق فضاهای ارگانیک، می تواند نقشی موثر در ارتقای جذابیت فضاهای گردشگری ایفا کند هدف این پژوهش، تبیین نقش معماری مبتنی بر ابرخشت در جذب گردشگری پایدار در استان گیلان است پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–تحلیلی با رویکرد ترکیبی کمی و کیفی است داده ها از طریق پرسشنامه میان گردشگران، مصاحبه با متخصصان و بهره برداران محلی، و مشاهده میدانی گردآوری شد شاخص های ارزیابی در سه بعد کالبدی–فضایی، ادراکی–تجربی و پایداری زیست محیطی تنظیم و با استفاده از روش های آماری و تحلیل کیفی بررسی شدند نتایج نشان می دهد فضاهای معماری مبتنی بر ابرخشت از طریق ایجاد فرم های طبیعی، بافت های حسی، هم خوانی با اقلیم و القای حس اصالت، تاثیر معناداری بر افزایش رضایت گردشگران، تقویت حس مکان و تمایل به اقامت طولانی تر دارند همچنین این نوع معماری با کاهش مصرف مصالح صنعتی، کاهش انرژی نهفته در ساخت و هم سویی با فرهنگ بومی، می تواند به توسعه گردشگری پایدار و تقویت اقتصاد محلی کمک کند با وجود چالش هایی نظیر محدودیت های فنی، ضوابط ساخت و نیاز به مهارت های تخصصی اجرا، یافته ها حاکی از آن است که ابرخشت ظرفیت تبدیل شدن به یکی از الگوهای موثر در طراحی اقامتگاه ها و فضاهای گردشگری پایدار در گیلان را دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�عفرزاده دیوشلی، آرمین و بنی هاشمی، سیدمهدی و خیری دوست، محمدرسول،1404،نقش ابرخشت در جذب گردشگری پایدار در استان گیلان،بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی28 بهمن 1404 · شیروان