نقش بازی درمانی در رشد اجتماعی کودکان اوتیستیک

چکیده مقاله

اوتیسم یکی از اختلالات رشدی عصبی است که با چالش های جدی در حوزه ی ارتباطات اجتماعی و تعاملات بین فردی همراه می باشد کودکان اوتیستیک غالبا در برقراری ارتباط کلامی و غیرکلامی، درک احساسات دیگران و مشارکت در فعالیت های گروهی دچار محدودیت هستند بازی درمانی به عنوان یک رویکرد مداخله ای خلاقانه، فرصت هایی فراهم می آورد تا این کودکان در محیطی ایمن و ساختارمند، مهارت های اجتماعی خود را تمرین و تقویت کنند پژوهش ها نشان داده اند که بازی های نمادین، گروهی و تعامل محور می توانند به بهبود توانایی های ارتباطی، افزایش همدلی، کاهش رفتارهای کلیشه ای و ارتقای اعتماد به نفس در کودکان اوتیستیک منجر شوند همچنین، بازی درمانی با ایجاد تجربه های مشترک میان کودک و همسالان یا درمانگر، زمینه ی شکل گیری روابط اجتماعی پایدارتر را فراهم می سازد بر این اساس، استفاده از بازی درمانی نه تنها به عنوان یک ابزار توانبخشی، بلکه به عنوان روشی موثر در ارتقای کیفیت زندگی اجتماعی کودکان اوتیستیک توصیه می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

نورماه شکیبایی مقدم

آموزگار ابتدایی آموزش و پرورش شهرستان کهگیلویه(دهدشت)- ایران.

علی عارفخانی

۱ کارشناسی آموزش کودکان با نیازهای ویژه معلم

علی اسلامی

۲ کارشناسی آموزش کودکان با نیازهای ویژه معلم

یگانه غلامی

۳ کارشناسی آموزش کودکان با نیازهای ویژه معلم ،کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی

فاطمه نادرخانی

۴ کارشناسی روانشناسی عمومی

�ارفخانی، علی و اسلامی، علی و غلامی، یگانه و نادرخانی، فاطمه،1404،نقش بازی درمانی در رشد اجتماعی کودکان اوتیستیک،بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی28 بهمن 1404 · شیروان