چکیده مقاله
آیه ی شریفه ی» بسم الله الرحمن الرحیم «که در آغاز تمامی سوره های قرآن جز سوره ی توبه آمده است، یکی از پررمز و رازترین آیات وحی الهی به شمار می رود این آیه نه تنها مظهر رحمت عام و خاص خداوند است بلکه کلید فهم معارف قرآنی و رمز ورود به جهان معنوی اسلام تلقی می شود در میان مفسران معاصر، دکتر حسین الهی قمشه ای جایگاه ویژه ای دارد؛ او در آثار و سخنرانی های خود کوشیده است تا با نگاهی عرفانی فلسفی و هنری معانی عمیق این آیه را به زبان دل پذیر و زیباشناسانه تبیین کند مقاله ی حاضر با هدف بررسی تفسیر آیه ی بسم الله از نگاه دکتر الهی قمشه ای و مقایسه ی آن با تفاسیر کلاسیک قرآن همچون المیزان علامه طباطبایی، تفسیر کبیر فخر رازی و الکشاف زمخشری نگاشته شده است روش تحقیق در این پژوهش تحلیل محتوایی و تطبیقی است و بر اساس مطالعه ی منابع مکتوب و گفتاری دکتر قمشه ای و مقایسه ی آنها با دیدگاه های تفسیری برجسته شکل گرفته است نتایج نشان می دهد که دکتر الهی قمشه ای با تاکید بر جنبه ی عشق الهی و رحمت عام خداوند تفسیری عاطفی و زیبایی شناسانه از آیه ی بسم الله ارائه می دهد این در حالی است که تفاسیر کلاسیک بیشتر بر جنبه های زبانی، کلامی و فلسفی آیه متمرکزند نگاه عرفانی قمشه ای به بسم الله پلی میان عقل و عشق می سازد و نشان می دهد تفسیر آیه بسم الله الرحمن الرحیم از نگاه دکتر حسین الهی قمشه ای
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وادی، مهشید،1404،بررسی تفسیر آیه بسم الله الرحمن الرحیم از نگاه دکتر حسین الهی قمشه ای،هفدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و آموزش�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و آموزشی7 آذر 1404