اثربخشی طرحواره درمانی بر باورهای ارتباطی در زنان مطلقه

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی طرحواره درمانی بر باورهای ارتباطی در زنان مطلقه اجرا شد روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل انجام گرفت جامعه آماری شامل زنان مطلقه مراجعه کننده به کلینیک های مشاوره ای شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بوده است ۳۰ نفر به صورت در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل، هر کدام ۱۵ نفر گمارده شدند برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه باورهای ارتباطی استفاده شد سپس برنامه طرحواره درمانی در ۱۰ جلسه ۶۰ دقیقه ای براساس مدل یانگ و همکاران ۲۰۰۳ صرفا بر روی گروه آزمایش اجرا شد یافته های پژوهش نشان داد که بین نمرات پس آزمون گروه آزمایش و کنترل از لحاظ باورهای ارتباطی تفاوت معناداری وجود دارد بنابراین طرحواره درمانی بر باورهای ارتباطی در زنان مطلقه تاثیر دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

ساناز جاویدی

مقاله اثربخشی طرحواره درمانی بر باورهای ارتباطی در زنان مطلقه

�اویدی، ساناز،1404،اثربخشی طرحواره درمانی بر باورهای ارتباطی در زنان مطلقه،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی کاربردی و مشاوره،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی کاربردی و مشاوره4 آذر 1404 · تهران