چکیده مقاله
دیوان بین المللی دادگستری به عنوان رکن قضایی اصلی سازمان ملل متحد از جایگاه والای در نظام حقوق بین الملل برخوردار است دیوان با حل و فصل قضایی اختلافات بین المللی موجب توسعه و تداوم حقوق بین الملل می شود و در این راستا، صدور دستور موقت از سوی دیوان نه تنها باعث توسعه و اشاعه حقوق بین الملل می شود بلکه اجرای آن را نیز در پی دارد زیرا که دیوان علاوه بر صدور احکام ترافعی و مشورتی، دستور موقت نیز صادر می نماید اما ماهیت دستور موقت و ضمانت اجرای آن در رویه دیوان بحث انگیز بوده است رشد و توسعه هر یک از کشورهای جهان در عرصه بین المللی مستلزم همکاری سازمان یافته آنها در سطحی فراتر از منافع ملی می باشد، به ویژه در اجرای احکام صادره از مراجع بین المللی از قبیل دستور موقت که ضامن منافع جمع و حاصل وجدان مشترک جامعه بشری می باشد و تخلف از این آراء، عکس العمل لازم را اقتضاء می نماید البته سازمان های بین المللی اغلب در حوزه اجرا با موانع و محدودیت هایی مواجه اند و همواره نگرانی جدی خود را از عدم تمکین برخی اعضا نسبت به آراء صادره از مراجع ذی ربط اعلام نموده اند شایان ذکر است این ابهام در اجرای احکام در حقوق بین الملل منسوب به شک و تردیدی می باشد که در اعطای اختیار اعمال زور به یک سازمان بین المللی علیه حاکمیت دولت ها وجود دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فیاری، فاطمه و امجدیان، فرامرز،1404،اجرای احکام دیوان بین المللی دادگستری،چهارمین کنگره بین المللی دانشجویان حقوق، علوم سیاسی و علوم اجتماعی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنگره بین المللی دانشجویان حقوق، علوم سیاسی و علوم اجتماعی29 آبان 1404 · تهران