اثربخشی درمان با متادون بر میزان هیجان خواهی، خود شفقت ورزی و صمیمیت زناشویی معتادان

چکیده مقاله

هدف: این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی درمان با متادون بر میزان هیجان خواهی، خود شفقت ورزی و صمیمیتزناشویی معتادان انجام شد روش: روش پژوهش پیش آزمایشی آزمایشی مقدماتی از نوع پیش آزمون و پس آزمونبرای یک گروه با یک نوبت پیگیری بود و جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی معتادان در حال بهبودی دارایپرونده در ۲ مرکز دارو درمانی MMT شهر گرگان تشکیل دادند و تعداد ۲۰ معتاد درحال بهبودی به روش هدفمندانتخاب می گردند و در سه بازه ی زمانی پیش آزمون قبل از شروع متادون درمانی توسط مرکز ، پس آزمون پس ازاتمام متادون درمانی در طول یک ماه و پیگیری پس از گذشت ۲ ماه دریافت شد، ابزار گردآوری اطلاعات شامل،مقیاس هیجان خواهی آرنت ۱۹۹۲ ، پرسشنامه شفقت خود نف ۲۰۰۳ و پرسشنامه صمیمیت زناشویی تامپسون واکر ۱۹۸۳ بود، داده ها با استفاده از روش تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر و تحلیل واریانس یک راهه مورد تحلیل قرارگرفت یافته ها: یافته ها نشان داد درمان با متادون بر میزان هیجان خواهی، خود شفقت ورزی و صمیمت زناشوییمعتادان موثر بود و در دو بازه ی زمانی پیش آزمون و پس آزمون نشان می دهد نتیجه گیری: با توجه به نتیجه یبدست آمده پرداختن به مباحث هیجانی و حمایت های اجتماعی در روان درمانی همراه با درمان دارویی در ثبات پاکیدر بلندمدت توسط درمانگران در حیطه ی اعتیاد بسیار با اهمیت ارزیابی می گردد و می تواند تعیین کننده ی اساسیدر عدم عود در نظر گرفته شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

نیلوفرسادات عرفانی

دانشجوی ارشدروانشناسی بالینی دانشگاه آزاداسلامی واحدبندرگز،ایران

�رفانی، نیلوفرسادات،1400،اثربخشی درمان با متادون بر میزان هیجان خواهی، خود شفقت ورزی و صمیمیت زناشویی معتادان،پنجمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی،علوم اجتماعی،علوم تربیتی و آموزش�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی،علوم اجتماعی،علوم تربیتی و آموزشی20 آبان 1400