چکیده مقاله
این پژوهش با هدف تعیین اثر بخشی طرحواره درمانی گروهی بر اضطراب امتحان دانش آموزان پسر دوره اول متوسطه ناحیه ۱ تبریز انجام شده است روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی و از نوع طرحهای پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل میباشد جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموز ان پسر دور اول متوسطه ۱۴ ۱۲ ساله می باشند که در سال تحصیلی ۹۳ ۹۴ در ناحیه ۱ تبریز مشغول به تحصیل بودند از طریق نمونه گیری خوشه ای تصادفی ، ۲۴ نفر آزمودنی پس از انجام آزمون اضطراب امتحان اسپیل برگر ۱۹۸۰ و کسب نمره اضطراب امتحان بالاتر از متوسط، و احراز ملاکهای ورود به گروه، جهت درمان در ۲گروه ۱۲ نفری شامل گروه آزمایش وگروه کنترل جایگزین شدند و سپس در روند اجرای پژوهش پرسشنامه طرحواره یانگ و بسته مداخلاتی طرحواره درمانی بر روی شرکت کنندگان اجرا گردید به منظور بررسی پایایی پرسشنامه های پژوهش از آلفای کرونباخ استفاده شد که ضریب آن برای پرسشنامه اسپیلبرگر برابر ۰/۷۷ و برای پرسشنامه یونگ برابر ۰/۷۵ بدست آمد داده های حاصل با استفاده از تحلیل کوواریانس مورد بررسی قرار گرفت نتایج پژوهش نشان داد که تفاوت معناداری بین گروه آزمایش و کنترل از نظر میزان اضطرا ب امتحان وجود دارد براساس یافته های پژوهش به نظر میرسد طرحواره درمانی گروهی در کاهش معنادار اضطراب امتحان دانش آموزان ، موثر بوده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نونهال نهر، غلامرضا و یزدانی، سمیرا و صادق، اسداله و احمدی، بهزاد و نجفی بیرامی، داوود،1401،اثربخشی طرحواره درمانی گروهی برکاهش اضطراب امتحان دانش آموزان پسر دوره اولمتوسطه ناحیه ۱ تبریز،هفتمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی،علوم تربیتی و آموزش�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی،علوم تربیتی و آموزشی10 تیر 1401