چکیده مقاله
مقدمه: خشونت خانگی، خشونتی است که از سوی اعضای خانواده که ارتباط نزدیکی با هم دارند و با هم زندگی می کنند، صورت می گیرد هدف: پژوهش حاضر درصدد بررسی اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر سبک های مقابله ای رویارویی با کووید ۱۹ و سلامت اجتماعی در زنان متاهل قربانی خشونت خانگی بود روش: پژوهش حاضر، از نوع نیمه آزمایشی همراه با پیش آزمون پس آزمون با گروه آزمایش و کنترل بود جامعه آماری این پژوهش، زنان متاهل ۳۰ تا ۳۵ ساله قربانی خشونت خانگی بودند که در سال ۱۴۰۰ در شهرستان مهاباد سکونت داشته و به مراکز و کلینیک های روانشناسی و مشاوره این شهر مراجعه کردند؛ از این میان، ۵۰ نفر به طور داوطلبانه در پژوهش شرکت کرده و سپس به طور تصادفی در گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه در معرض رفتاردرمانی دیالکتیکی قرار گرفت به منظور سنجش سبک های مقابله ای در رویارویی با اپیدمی کرونا و سلامت اجتماعی از دو پرسشنامه سبک های مقابله ای در رویارویی با اپیدمی کرونادرتاج و همکاران ۱۳۹۹ و سلامت اجتماعی صفاری نیا ۱۳۹۳ استفاده شد داده ها با استفاده از آزمون آماری تحلیل کوواریانس چند متغیری با اندازه گیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند یافته ها: یافته ها نشان داد که رفتاردرمانی دیالکتیکی، موجب بهبود سبک های مقابله ای رویارویی با کووید ۱۹ و سلامت اجتماعی در گروه آزمایش و مرحله پس آزمون شد P >۰/۰۱ نتیجه گیری: با توجه به این که رفتاردرمانی دیالکتیکی می تواند موجب بهبود سبک های مقابله ای رویارویی با کووید ۱۹ و سلامت اجتماعی در زنان متاهل قربانی خشونت خانگی شود؛ لذا، مطلوب است که جهت بهبود وضعیت روانی اجتماعی زنان قربانی خشونت خانگی از این درمان استفاده شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مرادی، کبری و صفاری نیا، مجید و مقبلی، نینا و عیسی زاده، فاطمه،1401،بررسی اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر سبک های مقابله ای رویارویی با کووید- ۱۹ وسلامت اجتماعی در زنان متاهل قربانی خشونت خانگی،هفتمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی،علوم تربیتی و آموزش�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی،علوم تربیتی و آموزشی10 تیر 1401