چکیده مقاله
هدف : هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی برتنظیم شناختی هیجانات و افکارمنفی تکرارشونده در دانشجویان دانشگاه آیت الله املی بود روش: این پژوهش به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه آزمایش و کنترل انجام شد جامعه آماری پژوهش حاضر شامل دانشجویان کارشناسی و کارشناس ارشد دانشگاه ایت الله املی بود روش نمون هگیری در پژوهش حاضر به صورت نمونه گیری در دسترس که ۳۰ دانشجو به عنوان گروه آزمایش و ۳۰ دانشجو به عنوان گروه کنترل انتخاب و گروه آزمایش در معرض رفتار درمانی دیالکتیکی قرار گرفت ابزارهای مورد استفاده پژوهش حاضر پرسشنامه تفکر ارجاعی اهرینگ و همکاران ۲۰۱۰ و پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و همکاران ۲۰۰۱ بود هر یک از گروه ها دو بار مورد اندازه گیری قرار گرفتند اندازه گیری اول با اجرای یک پیش آزمون و اندازه گیری دوم با اجرای یک پس آزمون انجام گرفت گروه آزمایش در معرض متغیر مستقل رفتاردرمانی دیالکتیکی طی ۱۰ جلسه ۱ ساعته قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس برای تاثیر رفتار درمانی دیالکتیکی بر تنظیم شناختی هیجانات و افکار منفی تکرار شونده در دانشجویان در گروه ها در مرحله پس آزمون و پس از کنترل اثر پیش آزمون نشان داد که تفاوت دو گروه در پس آزمون معنادار است نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که تاثیر رفتار درمانی دیالکتیکی برتنظیم شناختی هیجانات و افکارمنفی تکرارشونده در دانشجویان موثر است
کلیدواژهها
نویسندگان
نادره جوادی
کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه آیت الله آملی
شیوه ارجاع
�وادی، نادره،1401،بررسی اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی برتنظیم شناختی هیجانات و افکارمنفی تکرارشونده در دانشجویان،نهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و آموزش�
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و آموزشی19 اسفند 1401