بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر بهبود خودپنداره و کاهش علائم اختلال بیماران معتاد دارای شخصیت مرزی شهر شیراز

چکیده مقاله

هدف تحقیق حاضر بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر بهبود خودپنداره و کاهش علائم اختلال بیماران معتاد دارای شخصیت مرزی شهر شیراز بود روش پژوهش نیمه آزمایشی طرح پیشآزمون پسآزمون با گروه کنترل بود نمونه تحقیق شامل ۳۰ نفر از بیماران معتاد دارای اختلال شخصیت مرزی بود که بصورت نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و از میان نمونه پژوهش بطور تصادفی ۱۵ بیمار معتاد دارای اختلال شخصیت مرزی در گروه آزمایش و ۱۵ بیمار معتاد دارای اختلال شخصیت مرزی در گروه کنترل گماشته شدند ابزار پژوهش شامل پرسشنامه طرحواره های ناسازگارانه یانگ ۱۹۹۸ ، پرسشنامه پرسشنامه شخصیت مرزی اکسفورد ۲۰۰۱ و پرسشنامه خودپنداره راجرز ۱۹۵۹ بود برای تحلیل داده ها از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره مانکوا و آنکوا استفاده شد نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد، طرحواره درمانی باعث بهبود خودپنداره و کاهش علائم اختلال بیماران معتاد دارای شخصیت مرزی شهر شیراز گرو هآزمایش در مقایسه با گروه کنترل شدند ۰۰۱/۰>p

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه دلجو

گروه روانشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران

عاطفه صداقت خواه

گروه روانشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران

�لجو، فاطمه و صداقت خواه، عاطفه،1404،بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر بهبود خودپنداره و کاهش علائم اختلال بیماران معتاد دارای شخصیت مرزی شهر شیراز،هجدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و آموزش�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هجدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و آموزشی26 اسفند 1404