چکیده مقاله
توکل بر خداوند به عنوان یکی از اصول اساسی در آموزه های اسلامی، نقشی حیاتی در مدیریت و کاهش اضطراب ها و نگرانی های روزمره ایفا می کند از دیدگاه روانشناختی، توکل به معنای اعتماد و اتکا به خداوند در مواجهه با چالش ها و مشکلات زندگی، می تواند به عنوان یک مکانیزم موثر در مقابله با استرس و اضطراب عمل کند این اعتماد به خداوند، که بر پایه ایمان و اطمینان به قدرت الهی استوار است، افراد را قادر می سازد تا با پذیرش محدودیت های انسانی و سپردن نتیجه امور به خداوند، احساس آرامش و امنیت بیشتری تجربه کنند توکل نه تنها به کاهش اضطراب های موقعیتی و نگرانی های مرتبط با آینده کمک می کند، بلکه باعث تقویت خودکارآمدی و افزایش احساس کنترل فرد بر زندگی می شود مطالعات تجربی نشان می دهند که افرادی که به توکل به عنوان یک راهبرد معنوی پایبند هستند، سطح پایین تری از اضطراب و استرس را تجربه می کنند و از سلامت روانی بالاتری برخوردارند این رویکرد معنوی همچنین به بهبود کیفیت زندگی، افزایش رضایت مندی و تقویت روابط اجتماعی منجر می شود در این تحلیل، به بررسی مکانیسم های روانشناختی تاثیر توکل بر کاهش اضطراب پرداخته می شود و ارتباط بین اعتماد به خداوند و بهبود سلامت روانی مورد بحث قرار می گیرد نتایج نشان می دهد که توکل می تواند به عنوان یک ابزار موثر در کاهش اضطراب و نگرانی های روزمره مورد استفاده قرار گیرد و به افزایش آرامش روانی و ارتقای کیفیت زندگی افراد کمک کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سینی مجرد حسین آبادی، فاطمه سادات و فلاح، نفیسه و کریمی، سارا و موقرحسنی، رکسانا،1403،تحلیل روانشناختی اثر توکل بر خداوند در کاهش اضطراب ها و نگرانی های روزمره،ششمین کنفرانس بین المللی و نهمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی و نهمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری30 مهر 1403 · تهران