چکیده مقاله
ارتقای کیفیت یادگیری در محیط های آموزشی مستلزم بهره گیری از راهبردهای مدیریتی و رفتاری اثربخشی است که بتوانند ابعاد شناختی، انگیزشی و اجتماعی فرایند یاددهی یادگیری را به صورت همزمان تحت تاثیر قرار دهند در این میان، بازخورد رفتاری جمعی و تقویت فردی به عنوان دو رویکرد بنیادین در مدیریت کلاس درس، نقش مهمی در هدایت رفتار تحصیلی، افزایش مشارکت آموزشی و شکل دهی تعاملات اجتماعی فراگیران ایفا می کنند با وجود گسترش مطالعات مرتبط، همچنان ابهاماتی درباره سازوکارهای روان شناختی و شرایط کاربرد بهینه این دو رویکرد وجود دارد ازاین رو، مطالعه حاضر با هدف تحلیل تطبیقی و تبیین سازوکارهای شناختی، انگیزشی و اجتماعی بازخورد رفتاری جمعی در مقایسه با تقویت فردی، با رویکرد مروری تحلیلی انجام شد در این مطالعه، منابع علمی منتشرشده در حوزه های روان شناسی تربیتی، مدیریت کلاس، یادگیری مشارکتی و انگیزش تحصیلی در بازه زمانی ۱۹۸۰ تا ۲۰۲۶ از پایگاه های علمی معتبر داخلی و بین المللی مورد جست وجو، غربالگری و تحلیل محتوایی قرار گرفتند سنتز و تحلیل مطالعات نشان داد بازخورد رفتاری جمعی از طریق تقویت وابستگی متقابل اجتماعی، یادگیری مشاهده ای و احساس تعلق گروهی، موجب افزایش مشارکت فعال، انسجام اجتماعی و پایداری یادگیری می شود؛ در مقابل، تقویت فردی بیشتر از مسیر خودکارآمدی، خودتنظیمی و احساس شایستگی فردی، بر انگیزش پیشرفت و مسئولیت پذیری شخصی اثرگذار است همچنین اثربخشی هر یک از این دو رویکرد به ویژگی های رشدی فراگیران، ساختار اجتماعی کلاس و اهداف آموزشی وابسته است بر این اساس، به کارگیری ترکیبی و هدفمند این دو رویکرد می تواند به ارتقای کیفیت یادگیری و بهبود پویایی اجتماعی کلاس درس منجر شود
کلیدواژهها
نویسندگان
مریم منزه
کارشناسی ارشد دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
شیوه ارجاع
منزه، مریم،1405،بازخورد رفتاری جمعی در برابر تقویت فردی در کلاس درس: مروری تحلیلی بر سازوکارهای روان شناختی، انگیزشی و اجتماعی یادگیری،یازدهمین کنفرانس بین المللی و چهاردهمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی و چهاردهمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری31 تیر 1405 · تهران