چکیده مقاله
تراورس های بتنی از مهم ترین اجزای روسازی راه آهن هستند که تحت بارهای دینامیکی و استاتیکی سنگین، مستعد رشد ترک و خرابی زودهنگام می باشند در این تحقیق، تاثیر سه پارامتر اصلی شامل جنس بتن معمولی C۲۵ و توانمند C۳۷ ، جنس فولاد آرماتور St۳۷ و St۵۲ و تعداد میلگردها ۴ و ۸ عدد بر رشد ترک و جابجایی تراورس بتنی نوع B۷۰ به روش عددی و با استفاده از نرم افزار اجزای محدود آباکوس بررسی شده است هشت مدل مختلف با ترکیب پارامترهای فوق طراحی و تحت بار استاتیکی معادل بار چرخ واگن های مسافری ۳۷/۶ تن تحلیل شدند نتایج نشان داد که بیشترین جابجایی ۰/۲۹۲۷ میلی متر مربوط به مدل با بتن معمولی، فولاد St۳۷ و ۴ آرماتور و کمترین جابجایی ۰/۱۷۰ میلی متر مربوط به مدل با بتن توانمند، فولاد St۵۲ و ۸ آرماتور است استفاده از بتن توانمند به طور میانگین ۲۵/۵٪، افزایش تعداد آرماتور از ۴ به ۸ به طور میانگین ۱۴٪ و بهبود فولاد از St۳۷ به St۵۲ به طور میانگین ۸/۲۵٪ جابجایی بحرانی را کاهش داد بهترین عملکرد مربوط به مدل با ۸ پیچ، بتن توانمند و فولاد St۵۲ با جابجایی ۰/۱۴۰ میلی متر بود این نتایج می تواند در بهینه سازی طراحی تراورس های بتنی و افزایش طول عمر خطوط ریلی موثر باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
سجاد محبیان
مربی گروه مکانیک، دانشگاه پیام نور، لرستان، ایران
شیوه ارجاع
محبیان، سجاد،1405،بررسی تاثیر جنس بتن، جنس فولاد و تعداد میلگردها بر رشد ترک در تراورس های بتنی راه آهن (مطالعه عددی با نرم افزار آباکوس)،چهاردهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در علوم مهندسی و مدیریت،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهاردهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در علوم مهندسی و مدیریت31 تیر 1405 · تهران