تحلیل راهبردی جایگاه شورا و مولفه های مشارکت پذیری در ارتقای کارآمدی نظام آموزش و پرورش

چکیده مقاله

نظام آموزش و پرورش به عنوان رکن بنیادین توسعه پایدار در هر جامعه ای، وظیفه ی خطیر تربیت نیروی انسانی و انتقال میراث فرهنگی را بر عهده دارد در هزاره سوم، پیچیدگی های محیطی و تغییرات شتابان اجتماعی، مدیریت سیستم های آموزشی را از الگوهای سنتی و متمرکز به سوی الگوهای مشارکتی و غیرمتمرکز سوق داده است مشارکت و شورا، دو مفهوم کلیدی هستند که نه تنها در ادبیات مدیریت آموزشی نوین، بلکه در آموزه های دینی و فرهنگی ما نیز ریشه ای عمیق دارند اهمیت این موضوع از آنجا ناشی می شود که مدرسه به عنوان یک نهاد اجتماعی، نمی تواند به صورت جزیره ای و تنها با تکیه بر دستورالعمل های اداری اداره شود مشارکت واقعی معلمان، دانش آموزان و اولیا در قالب شوراها، فراتر از یک شعار دموکراتیک، یک ضرورت اجتناب ناپذیر برای بقا و پویایی مدارس است مشارکت به معنای درگیر شدن ذهنی و عاطفی افراد در موقعیت های گروهی است که آنان را بر می انگیزد تا برای دستیابی به اهداف گروهی، یکدیگر را یاری دهند و در مسئولیت کار شریک شوند طوسی، ۱۳۸۸، ص ۳۴ این مقاله با هدف تبیین نقش حیاتی شوراها و فرهنگ مشارکت در بهبود فرآیندهای یاددهی یادگیری و مدیریت مدارس تدوین شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

حبیبه پاسبانی قوجه بیگلو

فارغ التحصیل کارشناسی ارشد حسابداری، واحد گرمی، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران

پاسبانی قوجه بیگلو، حبیبه،1404،تحلیل راهبردی جایگاه شورا و مولفه های مشارکت پذیری در ارتقای کارآمدی نظام آموزش و پرورش،پانزدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پانزدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی25 اسفند 1404 · تهران