چکیده مقاله
فساد اقتصادی در نهادهای عمومی، صرفا مجموعه ای از تخلفات مالی نیست، بلکه مسئله ای نهادی و حکمرانی محور است که می تواند کارایی سیاست های رفاهی، عدالت توزیعی و اعتماد عمومی را تضعیف کند این پژوهش با هدف تبیین نقش و کارکرد نهادهای نظارتی در پیشگیری از فساد اقتصادی در تعاونی های ایران در بازه ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۲ انجام شد مطالعه حاضر از رویکرد کیفی، اکتشافی و تفسیری بهره گرفت و داده ها از طریق ۱۸ مصاحبه نیمه ساخت یافته با مطلعان کلیدی در نهادهای نظارتی، قوه قضاییه و بخش های ستادی و تابعه وزارت رفاه گردآوری شد تحلیل داده ها با روش تحلیل مضمون بر مبنای الگوی براون و کلارک انجام گرفت و ۱۳۵ کد اولیه استخراج شد که در قالب ۲۰ مضمون سازمان دهنده و ۵ مضمون فراگیر تجمیع گردید یافته ها نشان داد نظارت در این حوزه عمدتا واکنشی و پسینی است و به دلیل نارسایی نهادی و چندپارگی ساختار نظارت، فناوری ناکارآمد و سامانه های داده ای غیریکپارچه، فقدان رویکرد اصلاح محور و بلندمدت، ضعف فرهنگ پاسخ گویی و مشارکت، و تقلیل فساد به تخلفات مالی، در پیشگیری ساختاری از فساد اثربخشی محدود دارد بر اساس نتایج، تدوین سند جامع ضدفساد، یکپارچه سازی حکمرانی داده، استقرار سامانه هشدار سریع، مدیریت تعارض منافع، حمایت از گزارشگران فساد و گذار از گزارش محوری به اصلاح محوری به عنوان اولویت های سیاستی پیشنهاد می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اداب لو، صادق،1404،نقش سازمان های نظارتی در پیش گیری از فساد اقتصادی در تعاونی های کشور،پانزدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات پانزدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی25 اسفند 1404 · تهران