چکیده مقاله
هدف این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش فرزندپروری مثبت بر اضطراب جدایی و نشانگان اختلال نافرمانی مقابله ای در کودکان بود این پژوهش کاربردی و از نوع پژوهش های نیمه آزمایشی با پیش آزمون پس آزمون به همراه گروه آزمایش و گواه بود جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دوره اول ابتدایی مدارس دولتی دخترانه شهر سمنان که دارای اختلال نافرامانی مقابله ای بوده به همراه والدین «مادر» آنها در سال ۱۴۰۴ ۱۴۰۳ بود آزمودنی ها شامل ۳۰ مادر دارای فرزند دختر ۷ ۹ سال در گروه آزمایش ۱۵نفر و کنترل ۱۵نفر جایگزین شدند ابزار جمع آوری داده ها شامل فهرست رفتاری کودک CBCL و پرسشنامه اضطراب جدایی مانی کاواسگار بود مداخله پژوهش شامل ۸ جلسه آموزش مبتنی بر آموزش فرزندپروری مثبت بود که دریافت کننده این جلسات والدین کودکان بودند ابزار تحلیل داده ها نرم افزار SPSS و روش تحلیل داده ها آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری بود نتایج نشان داد آموزش فرزندپروری مثبت به طور معناداری موجب کاهش اضطراب جدایی و نشانگان اختلال نافرمانی مقابله کودکان می شود آموزش فرزندپروری مثبت به عنوان یک رویکرد موثر و سازنده، می تواند به بهبود روابط والدین و کودکان، کاهش اضطراب و استرس در کودکان، و تقویت مهارت های اجتماعی و رفتاری آنها منجر شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مرادی، مژگان و مرادی، شهاب،1404،اثربخشی آموزش فرزندپروری مثبت بر اضطراب جدایی و نشانگان اختلال نافرمانی مقابله ای در کودکان،هفتمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناس�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناسی30 خرداد 1404