بررسی اثربخشی ایمن سازی روانی بر سازگاری اجتماعی و کنترل خشم کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم

چکیده مقاله

چکیده پژوهش حاضر به دنبال بررسی اثربخشی ایمن سازی روانی بر سازگاری اجتماعی و کنترل خشم کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم بود روش تحقیق در این پژوهش، به صورت نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه بود جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم در رده سنی ۹ تا ۱۲ سال شهرستان بناب در سال تحصیلی ۱۴۰۴ ۱۴۰۵ بود که دارای تشخیص بالینی معتبر از سوی روان پزشک یا روان شناس بالینی بوده و تحت پوشش مراکز توانبخشی قرار داشتند از میان آن ها، مطابق ملاک ورود تحقیق، تعداد ۳۰ نفر به صورت روش نمونه گیری در دسترس و هدفمند انتخاب شدند و به عنوان نمونه پژوش در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه کنترل خشم AI نواکو ۱۹۸۶ و پرسشنامه سازگاری اجتماعی کالیفرنیا کلارک و همکاران، ۱۹۵۳ بود محتوای درمان ایمن سازی روانی در ۱۰ جلسه برای گروه آزمایش ارائه شد نتایج تحلیل کواریانس نشان داد که ایمن سازی روانی موجب افزایش سازگاری اجتماعی و کنترل خشم کودکان مبتلا به اختلال طیف شده است P≤۰/۰۱ در یک نتیجه گیری کلی می توان گفت که ایمن سازی روانی بر سازگاری اجتماعی و کنترل خشم کودکان مبتلا به اختلال طیف موثر بوده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سیده نرجس سیاحی

کارشناسی ارشد آموزش کودکان استثنایی

�یاحی، سیده نرجس،1404،بررسی اثربخشی ایمن سازی روانی بر سازگاری اجتماعی و کنترل خشم کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم،هفتمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناس�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناسی30 خرداد 1404