چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر کاهش تعارضات زناشویی، افزایش رضایت زناشویی و بهبود تنظیم هیجانی در زنان متاهل شهر کرج در سال ۱۴۰۳ بود جامعه آماری این مطالعه شامل زنان متاهل شهر کرج بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند این پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل بود نمونه شامل ۴۰ زن متاهل بود که به دو گروه آزمایش ۲۰ نفر و کنترل ۲۰ نفر تقسیم شدند گروه آزمایش تحت مداخله طرحواره درمانی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های استاندارد سنجش تعارض زناشویی، رضایت زناشویی و تنظیم هیجانی بود داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس ANCOVA تحلیل شدند نتایج نشان داد که طرحواره درمانی تاثیر معناداری در کاهش تعارضات زناشویی و افزایش رضایت زناشویی دارد p
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�باسلو، مارال،1404،بررسی اثربخشی طرحواره درمانی برکاهش تعارات زناشویی، افزایش رضایت زناشویی و بهبود تنظیم هیجانی در زنان متاهل،هفتمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناس�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناسی30 خرداد 1404