چکیده مقاله
قصه های عامیانه بخش جدایی ناپذیر فرهنگ هر ملت است این بخش از فرهنگ نمایانگر آرزوها، نیازها، کنش ها و باورهای مردم هر سرزمین است و هرچه تاریخ و تمدن آن سرزمین کهنتر باشد نمونه داستان های عامیانه در آن سرزمین بیشتر است ایران به عنوان سرزمینی گسترده ادبیاتی غنی از این دست دارد علاوه بر این اسطوره ها که باورهای اعتقادی هر ملت را تشکیل می دهند در برخی موارد و در زمان هایی خاص در طی دگرگونی افکار و گرایشات و نگرش ها دستخوش تغییراتی شده اند و گاه نمود بسیاری از آن ها که در طول دوران دگرگون شده اند در داستان های عامیانه خود را نشان می دهند یعنی اسطوره ها و باورهای مذهبی تغییریافته از بین نمی روند؛ بلکه در بخشی از لایه های فرهنگی جامعه خود را حفظ می کنند قصه های عامیانه یکی از قطورترین الیه های فرهنگی است که جایگاه وسیعی برای انعکاس اساطیر کهن در خود ایجاد کرده است در این مقاله نمودهای اساطیری در یک داستان عامیانه مورد بررسی و کنکاش قرار گرفته است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لمانی نژاد مهرآبادی، ساغر،1404،بررسی بن مایه های اساطیری در داستان های عامیانه مطالعه موردی،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ20 فروردین 1404