بررسی دو واژه عرفانی نسیم و بت در غزلیات شمس

چکیده مقاله

عرفان قدمتی متداوم در جهان بینی بشر دارد در واقع عرفان، به معنی شناختن است؛ شناختن حق عرفان و اندیشه های کالمی از طریق متون و اشعار متصوفه به حیاط خویش ادامه داده اند بررسی واژگان عرفانی و شناختن رمز و رازهای آنها از این حیث مهم بوده که با دیدگاه موالنا و با دست یافتن به طرز تفکر وی جهان دیگری در ذهن خود ایجاد می کنیم؛ نسیم و بت یکی از مهم ترین الفاظی هستند که شاعران عارف در اشعار عرفانی خود به کار برده اند؛ این شاعران گاهی برای بیان عواطف و احساسات درونی و معنوی خود واژه ها را در معنایی کنایی و رمزگونه بیان می کردند موالنا نیز در غزلیات شمس خود از طریق دریافت باطنی و معنوی به عالم ملکوت راه یافت و بدین ترتیب اتصال روح عارفانه اش با دنیای نامرئی و جهان غیب پدیدار می شود که البته این امر با عنایت و لطف حضرت حق بوده است در این مقاله سعی شده با بررسی ابیات در غزلیات شمس، واژه های نسیم و بت را در دسته های مربوط آن قرار داده و معنای عرفانی هر کدام را یادداشت و فهرست بندی کنیم؛ که حاصل این کار پی بردن به نگرش موالنا جلال الدین در به کار بردن واژه های نام برده بوده نتیجه نیز حاکی از آن است که در بیشتر موارد این کلمات در معنایی غیر حقیقی و بیشتر در زمینه عشق به معشوق الهی بوده است؛ علاوه بر بررسی این اثر ارزشمند، مقالات و کتب مفید دیگری نیز در راستای بهبود و بررسی بهتر این پژوهش یاری رسان بوده اند