تجلی قرآن و احادیث در اشعار مولانا

چکیده مقاله

مولانا جلال الدین محمد بلخی، شاعر و عارف بزرگ قرن هفتم هجری، تاثیر شگرفی از قرآن کریم و احادیث نبوی در آثار خود پذیرفته است این تاثیر در مثنوی معنوی و دیوان شمس به وضوح دیده می شود مولانا با بهره گیری از آیات و روایات، مفاهیم عرفانی، اخلاقی و معنوی را در قالب حکایات و تمثیل های شاعرانه بیان می کند پژوهش حاضر به روش کتابخانه ای و به شیوه توصیفی تحلیلی با استناد به مقالات و مجلات معتبر و مرتبط با این پژوهش نگاشته شده است هدف از این پژوهش کنکاش و بررسی تجلی قرآن و احادیث در آثار و اشعار مولانا می باشد مولانا جلال الدین رومی، با الهام گرفتن از قرآن و احادیث نبوی، یکی از بزرگترین پیامبران عشق و توحید در تاریخ انسانیت شد او با استفاده از این منابع الهی، ابعاد مختلفی از زندگی انسانی را در شعر خود تجلی داد و پیامی جهانی برای تمام انسان ها منتقل کرد اشعار مولانا، یکی از بهترین نمونه های تلفیق قرآن، احادیث، و عرفان در ادبیات فارسی است که همچنان به عنوان منبع الهام برای بشریت عمل می کند مولانا با زبانی شاعرانه و دلنشین، معارف قرآنی و حدیثی را به صورتی بیان می کند که فهم آن ها برای عموم مردم آسان تر شود و جان های تشنه حقیقت را سیراب کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سینا سیستانی

دبیر زبان و ادبیات فارسی، کارشناسی ادبیات

سید امیرحسین عقیلی

دانشجوی رشته ریاضی، مقطع کارشناسی، دانشگاه فرهنگیان

محمدمحسن میردار

دبیر زبان و ادبیات فارسی، کارشناسی ادبیات

�یستانی، سینا و عقیلی، سید امیرحسین و میردار، محمدمحسن،1404،تجلی قرآن و احادیث در اشعار مولانا،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ20 فروردین 1404