چکیده مقاله
یکی از شاخص ترین و کاربردی ترین نوع نثرمعاصر، نثر داستانی است در آثار داستان نویسان، به علل متفاوت ویژگی ها و شاخصه هایی دیده می شود که می توان از آن به عنوان سبک فردی، درکنار سبک داستان نویسی معاصر، یاد کرد از بین داستان نویسان، گروهی داستان نویس زن با توجه به سلیقه ها و علایق و عواطف خود، شاخصه های زبانی خاصی را در داستان معاصر به کار گرفته اند که می توان از آن به عنوان سبک زنانه یاد کرد از بررسی اجمالی متون داستانی معاصر ایران چنین برمی آید که بین شیوه و سبک نگارش نویسندگان زن و مرد تفاوت هایی وجود دارد ادبیات معاصر به عنوان یک آینه جادویی، نه تنها تجربیات شخصی نویسندگان را بازتاب می دهد، بلکه به ترسیم موقعیت ها و چالش های زنان در جامعه نیز می پردازد در این مقاله با نگاهی تحلیلی، به بررسی نمود زن در ادبیات داستانی ایران در آثار برجسته ای از نویسندگان معاصر از جمله: سیمین دانشور، محمود دولت آبادی، جلال آل احمد و نادر ابراهیمی پرداخته شده است و نتایج نشان می دهد که بازنمایی زن از سوی مردان در آثاری که آنان خلق کرده اند، همواره شخصیت زن، به صورت چندبعدی و پیچیده به تصویر کشیده شده است آن ها نه تنها در جستجوی هویت و خودشناسی بوده اند، بلکه با چالش های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی دست و پنجه نرم کرده اند و این پیچیدگی به خوانندگان این امکان را می دهد که با این شخصیت ها همراهی کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مظهری آزاد، حمیده،1404،بررسی شخصیت زن در ادبیات داستان معاصر،بیست و دومین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و دومین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ24 مرداد 1404 · تهران