پیش بینی علائم اختلال جسمانی سازی براساس خودکارآمدی هیجانی و ناگویی هیجانی در نوجوانان شهر اصفهان

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی علائم اختلال جسمانی سازی براساس خودکارآمدی هیجانی و ناگویی هیجانی در نوجوانان شهر اصفهان انجام شد روش پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی است جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان ۱۱ تا ۱۵ ساله شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود که از میان آن ها ۳۰۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه ناگویی هیجانی تورنتو TAS ۲۰ ، پرسشنامه خودکارآمدی هیجانی بورلی و همکاران ۲۰۰۸ و پرسشنامه علائم جسمانی سازی پاول و انرایت ۱۹۹۱ بود داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند نتایج نشان داد بین ناگویی هیجانی و علائم جسمانی سازی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد، در حالی که خودکارآمدی هیجانی رابطه منفی و معناداری با این علائم دارد به بیان دیگر، نوجوانانی که در شناسایی و ابراز احساسات خود ناتوان تر هستند، بیشتر در معرض بروز نشانه های جسمی قرار دارند، اما سطوح بالاتر خودکارآمدی هیجانی با کاهش علائم جسمانی سازی همراه است بر این اساس، تقویت مهارت های هیجانی و آموزش تنظیم هیجان می تواند نقش موثری در پیشگیری و کاهش علائم جسمانی سازی در نوجوانان ایفا کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

آرزو حبیبی

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران

شهناز خالقی پور

دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران

�بیبی، آرزو و خالقی پور، شهناز،1404،پیش بینی علائم اختلال جسمانی سازی براساس خودکارآمدی هیجانی و ناگویی هیجانی در نوجوانان شهر اصفهان،نهمین کنفرانس بین المللی و دوازدهمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی و دوازدهمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری30 آبان 1404 · تهران