اثربخشی آموزش خودگویی مثبت بر جهت گیری های انگیزشی و هیجان های منفی تحصیلی دانش آموزان مضطرب

چکیده مقاله

این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی آموزش خودگویی مثبت بر جهت گیری های انگیزشی و هیجان های منفی تحصیلی در دانش آموزان انجام شد پژوهش نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون و با گروه کنترل بود تمامی دانش آموزان مشغول به تحصیل در کلاس چهارم تا ششم شهر سرپل ذهاب در سال ۱۴۰۳ جمعیت آماری پژوهش را تشکیل دادند با روش نمونه گیری در دسترس ۳۰ دانش آموز انتخاب و در دو گروه مساوی هر گروه ۱۵ نفر قرار گرفتند و پرسشنامه جهت گیری انگیزشی والرند و همکاران، ۱۹۹۲ و پرسشنامه هیجانات تحصیلی پکران و همکاران، ۲۰۰۵ را تکمیل کردند در گروه آزمایش آموزش خودگویی مثبت طی ۸ جلسه هفته ای سه جلسه ۴۵ دقیقه ای اجرا گردید داده ها با آنالیز کوواریانس چندمتغیره و با SPSS v۲۶ تحلیل شدند نتایج نشان داد نمره انگیزش درونی، انگیزش بیرونی و بیانگیزشی در گروه آموزش از پیش آزمون به پس آزمون بهبود داشته است اما در گروه کنترل این تغییر معنادار نبود همچنین نتایج نشان داد برخلاف گروه کنترل در گروه آزمایش نمره هیجان منفی تحصیلی و زیرمقیاس های آن از پیش آزمون به پس آزمون کاهش داشته است با توجه به نتایج می توان از آموزش خودگویی مثبت به عنوان یک مداخله موثر در پیشگیری از افت انگیزشی و آسیب های ناشی از تجارب هیجانی منفی در عرصه یادگیری دانش آموزان استفاده کرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

بهروز بهروز قوط

دکترای تخصصی روان شناسی سلامت دانشگاه پیام، نور، تهران ایران نویسنده مسئول اداره آموزش و پرورش شهرستان سرپل ذهاب کرمانشاه ایران

�هروز قوط، بهروز،1404،اثربخشی آموزش خودگویی مثبت بر جهت گیری های انگیزشی و هیجان های منفی تحصیلی دانش آموزان مضطرب،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل