از «حلقه کندوکاو» تا «خود اصلاحی» گذار از آموزش به پرورش در الگوی لیپمن

چکیده مقاله

این پژوهش با هدف واکاوی فرایند گذار از کاربست روش «حلقه کندوکاو» به عنوان محور آموزش تا تحقق غایت «خود اصلاحی» به عنوان برآیند پرورش در الگوی لیپمن می باشد پژوهش حاضر با اتخاذ رویکرد کیفی و با بهره گیری از روش تحلیلی استنتاجی انجام شده است ابزار گردآوری اطلاعات و داده های پژوهش از طریق بررسی مطالعه منابع کتابخانه ای می باشد یافته ها نشان داد که حلقه کندوکاو صرفا یک روش آموزشی نیست، بلکه یک زیست بوم فلسفی است که در آن کودکان از طریق اجتماع پژوهشی، تمرین داوری، بازاندیشی و اصلاح باورهای خود را تجربه می کنند این تجربه به تدریج درونی شده و به «خود اصلاحی» به عنوان یک عادتواره فکری پایدار منجر می شود بنابراین گذار از آموزش به پرورش در این الگو یک گذار از تکنیک به ملکات اخلاقی فکری می باشد لیپمن با قرار دادن حلقه «کندوکاو» در مرکز برنامه فلسفه برای کودکان از آموزش اطلاعات صرف فراتر رفته و به پرورش انسان هایی می پردازد که قادرند تفکر خود را مدیریت، نقد و اصلاح کنند؛ لذا استفاده از این برنامه در نهایت منجر به ارتقاء خودآگاهی و خود اصلاحی کودکان می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

معصومه خنکدار طارسی

استادیار فلسفه تعلیم و تربیت گروه علوم تربیتی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی اردبیل ایران

سیده سپیده هاشمی

دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ و فلسفه آموزش و پرورش دانشگاه محقق اردبیلی

�نکدار طارسی، معصومه و هاشمی، سیده سپیده،1404،از «حلقه کندوکاو» تا «خود اصلاحی» گذار از آموزش به پرورش در الگوی لیپمن،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل