چکیده مقاله
سازمان های یادگیرنده با ایجاد فضایی متقابل برای به اشتراک گذاری دانش و تجربیات، تسهیل یادگیری وتوانمندسازی کارکنان می توانند نقش مهمی در بهبود نظام آموزشی داشته باشند علاوه بر این، سازمان هاییادگیرنده با توجه به تغییرات روزمره و نیازهای جدید، بهبود پیوسته در نظام آموزشی را تضمین می کنند ازاین رو هدف از انجام این پژوهش ارائه مدل نقش سازمان یادگیرنده در توانمندسازی کارکنان در نظامآموزشی است در این پژوهش روش فراترکیب به کار گرفته شد از ۸۴ منبع یافت شده طی مراحلفراترکیب، ۱۲ مقاله با استفاده از کلیدواژه هایی از جمله سازمان یادگیرنده، توانمندسازی، نظام آموزشیدر پایگاه های ایرانداک Science Direct ، Google ، Scholar ، Springer ، IEEE و ACM در بینسال های ۲۰۲۴ ۲۰۱۹ انتخاب گردید در این پژوهش ابتدا برای تمام عوامل استخراج شده ازمطالعات پیشین، کدی در نظر گرفته و سپس، با در نظر گرفتن مفهوم هر یک از کدها، در یک مفهوممشابه دسته بندی شدند به این ترتیب، مفاهیم پژوهش مشخص شدند برای کنترل کدها و مقوله های استخراجی از دو کدگذار استفاده شد و شاخص مورد نظر دراین زمینه، شاخص «کاپا» ست براساس تحلیل های صورت گرفته به کمک روش تحلیل محتوا،در مجموع، تعداد ۸ مقوله اصلی ویژگی داده،داده، فایل داده، ارزش داده، ارزش اولیه داده،الگوی داده، مجموعه داده، دسترسی به داده، ترکیب داده،قالب بندی داده، فراداده و عینی بودن داده مشخص شدند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نوری، اباسعد و فرشی ورقه، معصومه و محمدی، سحر،1403،نقش سازمان یادگیرنده در توانمندسازی کارکنان در نظام آموزشی با استفاده از رویکرد سنتزپژوهی،هفدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت، اقتصاد، حسابداری و بانکدار�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت، اقتصاد، حسابداری و بانکداری19 مرداد 1403