چکیده مقاله
تخصیص پویای وظایف به منابع انسانی از چالش های اساسی سازمان های امروزی است که با افزایش نوسانات محیطی، تنوع بار کاری و دسترس پذیری داده های رویداد در سامانه های گردش کار، به تصمیم گیری لحظه ای و داده محور نیاز دارد با وجود گسترش پژوهش ها، مطالعات موجود عمدتا بر یکی از منطق های تخصیص شامل رویکردهای انطباقی، تعادلی یا مشارکتی انسان هوش مصنوعی متمرکز بوده و چارچوبی یکپارچه برای تلفیق این دیدگاه ها ارائه نکرده اند هدف این پژوهش، سنتز یافته های پراکنده و ارائه چارچوبی مفهومی برای تخصیص پویای وظایف است بدین منظور، مرور نظام مند بیست مطالعه منتشرشده طی سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵، به همراه یک مطالعه بنیادین از سال ۲۰۰۲، انجام شد و داده ها با استفاده از کدگذاری باز و محوری مبتنی بر رویکرد نظریه داده بنیاد تحلیل شدند یافته ها سه الگوی اصلی تخصیص را شناسایی کرد: الگوی انطباقی مبتنی بر رویداد، الگوی تعادلی مبتنی بر توازن میان اکتشاف و بهره برداری، و الگوی مشارکتی مبتنی بر تصمیم مشترک انسان و هوش مصنوعی بر این اساس، چارچوبی مفهومی پیشنهاد شد که عوامل فردی، سازمانی، فناورانه و محیطی را در قالب یک لایه معیار تصمیم به موتور تصمیم پویا متصل می کند این موتور، متناسب با شرایط، یکی از منطق های تخصیص یا ترکیبی از آن ها را انتخاب کرده و با بهره گیری از بازخورد داده های رویداد، عملکرد تخصیص را به صورت مستمر بازتنظیم می کند این پژوهش با فراتر رفتن از مرور صرف ادبیات، چارچوبی عملیاتی برای پشتیبانی از تصمیم های تخصیص منابع انسانی در سازمان های پویا و بستری برای پژوهش های تجربی آینده ارائه می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�راقی، حامد و اقدسی، محمد،1405،طراحی چارچوب مفهومی برای تخصیص پویای وظایف به منابع انسانی بر پایه داده های رویداد: برخاسته از مرور نظام مند ادبیات پژوهش،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت و صنعت،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت و صنعت31 تیر 1405 · تهران