چکیده مقاله
پیشینه و اهداف: رویکرد کلاس معکوس می تواند راه حلی برای تغییرات آموزشی جهت ایجاد محیط یادگیری فردی دانش آموزان باشد این رویکرد که یک نوع از یادگیری تلفیقی است، آموزش سنتی و بر خط را با استفاده از هر دو محیط داخل وخارج از کلاس حضوری به گونه ای موثر تلفیق کرده است هدف پژوهش حاضر بررسی میزان استفاده معلمان از روش تدریس معکوس وآشنایی معلمان با این روش در دوران کرونا و بعد از آن است روش ها: روش پژوهش حاضر کمی توصیفی است جامعه آماری شامل معلمان مقطع دوره دبستان اول و دوم شهرستان آبیک است که به کمک روش نمونه گیری۴۰ نفر از ۵۳۰ معلم مقطع دبستان به صورت هدفمند، انتخاب شده اند برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه ای که توسط خانم زهرا اینانلو طراحی شده بود استفاده شد یافته ها:نتایج پژوهش نشان داد که ۳۱ نفر از ۴۰ نفر معلم، از قبل با روش تدریس معکوس آشنا بودند و ۸ نفر از آنها هیچ اطلاعاتی راجع به روش تدریس معکوس نداشتند به طور کلی ۳۴ معلم از این ۴۰ معلم با اجرای روش تدریس معکوس توسط آموزش و پرورش در مدارس موافق بودند اما ۶ نفر از آنها کاملا مخالف اجرای این روش بودند نتیجه گیری: در تبیین نتایج می توان گفت که کلاس معکوس باعث تسهیل یادگیری عمیق از طریق فعالیت های یادگیری در کلاس درس می شود و باعث افزایش انگیزه معلمان و دانش آموزان شده و کلاس درس را برای آنها جذاب تر و ارتباطی تر می نمایند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ینانلو دوقوز، زهرا،1401،تجربه زیسته معلمان در دوره پاندمی کرونا و تاثیر آن در افزایش بهره گیری از روش تدریس معکوس (مطالعه برروی آموزش و پرورش شهرستان آبیک)،پنجمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی11 آذر 1401 · تهران